Citaat van Jan Pieter Bastemeyer

Gedenken

Zij doemen op in lang doorwaakte nachten.
Verlaten is hun duister oord.
En door een doolhof van gedachten,
trekken hun schimmen langs mij voort.

Hun leven was een deel van mijn verleden.
Hun hemel is mijn warrig hoofd,
dat worstelt met het aardse heden,
totdat ook daar het licht eens dooft.

Wat is toch wel de zin van het bestaan?
Waartoe dient toch die strijd om eigen baten
op het pad waar mensen moeten gaan,
elkaar ontmoeten en ... verlaten?

Koekange, april 1994

Pagina gemaakt 1-2-2019

Zie ook hier.