Citaten van Ayaan Hirsi Ali

Uit: 'tien geboden', interview in 'Trouw', 25 januari 2003, door Arjan Visser:

Verwachten
O ja, ik heb gebeden toen ik pijn had, ik heb Allah gesmeekt dat hij ervoor zou zorgen dat mijn moeder ophield met slaan, maar zoals kinderen op een dag begrijpen dat Sinterklaas niet bestaat, zo accepteerde ik dat ik van Hem niet veel hoefde te verwachten.

Perverse man
Op het beledigen van zijn profeet, Mohammed, staat de doodstraf. Dat heeft de profeet zelf van God vernomen, zoals hij wel vaker boodschappen doorkreeg die hem goed van pas kwamen. Lees het maar na in de Koran: hij stal Zayneb, de vrouw van zijn leerling, door te zeggen dat het de wil van Allah was. En erger nog: hij werd verliefd op Aisha, de negenjarige dochter van zijn beste vriend. Haar vader zei: 'Wacht alsjeblieft tot ze de puberteit heeft bereikt', maar Mohammed wilde zo lang niet wachten. Dus wat gebeurt er? Hij krijgt van Allah de boodschap dat Aisha zich moet klaarmaken voor Mohammed. Dat is kennelijk de leer van Mohammed: het is geoorloofd om het kind van je beste vriend af te pakken. Mohammed is, gemeten naar onze westerse maatstaven, een perverse man. Een tiran. Hij is tegen vrije meningsuiting. Als je niet doet wat hij zegt, loopt het verkeerd met je af.

Gewelddadig
Mohammed is een voorbeeld voor alle moslimmannen. Vind je het vreemd dat zoveel moslimmannen gewelddadig zijn?

Ongehoorzaam
Allah zegt: eerst gehoorzaam je mij, dan gehoorzaam je de profeet Mohammed en daarna je vader en moeder. In alles. Er is maar één moment waarop je ongehoorzaam mag zijn: als ze je vragen niet langer in Allah te geloven. Ik heb lang gewacht met het naar buiten brengen van mijn breuk met de islam. Bang voor de consequenties: het verlies van mijn familie.

Zij kiest voor Allah, niet voor mij
Nu staat er een grote, lege God tussen ons in: mijn familie wil mij niet meer zien. Zo pervers kan religie zijn: ze infiltreert in intieme relaties en dwingt ouders te kiezen tussen hun kinderen en hun God.
Ze zijn altijd in mijn gedachten. Er is gemis. Verdriet. En toch kan ik mijn schuldgevoelens beter de baas nu ik niet langer geloof dat ik mijn ongehoorzaamheid moet bekopen met een plaatsje in de hel. Wat mij zo verdrietig maakt, is de gedachte dat dit allemaal zo onnodig is: waarom accepteren ze mij niet zoals ik ben? Ik wil dat mijn vader erbij is als ik word beëdigd in de Tweede Kamer. Ik wil dat hij me vasthoudt en knuffelt, net als vroeger. Het zal niet gebeuren. Ik wil mijn moeder geld sturen, maar het geld zal haar niet bereiken. Ik wil weten of het goed met haar gaat, maar ik durf haar niet te bellen. Zij kiest voor Allah, niet voor mij.

Liegen
Ik beheers de kunst van het liegen, maar toen het liegen niet meer nodig was - er is geen God, ik hoef niet de waarheid te spreken omdat God dat van mij wil - heb ik er bewust voor gekozen om het nooit meer te doen.

Pagina laatst bijgewerkt 26 januari 2003.