Citaten van Jean Pierre Rawie

Stal

Het kind dat uit de kribbel keek
zag herders en gekroonde hoofden
die, zoals uit hun houding bleek,
zeer hevig ergens in geloofden.

Ze bogen diep en knielden neer
tussen de ezels en de ossen,
en noemden hem de Lieve Heer
die heel de wereld zou verlossen.

Ze barstten uit in luid gezang
dat hij de Koning was der Eeuwen.
Het was een drukte van belang
en buiten ging het zachtjes sneeuwen.

Het kindje kneep zijn oogjes toe
en deed zijn knuistjes in zijn oren.
Het was ook wel een heel gedoe
zo vlak nadat je bent geboren.

Jean Pierre Rawie


Sindsdien

Hij is mij toch nog ongemerkt ontgleden.
Hij keerde in, en ademde zo diep
dat het weer leek of hij alleen maar sliep.
Ik liep de trap af, de vertrouwde treden,

en voelde reeds dat hij was overleden,
nog voor ik hoorde hoe mijn moeder riep.
Of hij tot slot aanschouwde wie hem schiep
nam hij als laatste raadsel met zich mede.

Zo heeft zich op het eind mijn vaders dood
gevoegd bij de voldongen misverstanden,
als iets waar ik alsnog te kort in schoot.

Maar sinds hij mij ontviel, ervaar ik hem
steeds vaker in gebaren van mijn handen,
en hoor hem spreken door mijn eigen stem.

Jean Pierre Rawie

Pagina gemaakt 1-12-2013, gedicht 'Stal' 26-12-2015.