Citaten van Hein Stufkens

Uit 'In liefde leven'
Respectloos
We maken kinderen maar al te gemakkelijk tot een verlengstuk van onszelf. Ze moeten denken wat wij willen dat ze denken, ze moeten doen wat wij willen dat ze doen, ze moeten worden wie wij willen dat ze worden. En ze mogen niet voelen wat ze voelen als ons dat niet uitkomt. Het is in onze tijd steeds zichtbaarder geworden wat de gevolgen zijn van zo'n respectloze houding tegenover kinderen:
ze verliezen hun aangeboren vertrouwen in zichzelf en in het leven, ze worden aangepaste en geïndoctrineerde marionetten of juist recalcitrante rebellen die in zichzelf geen ijkpunt meer kunnen vinden voor een leven in liefde.

Het vuur van de liefde
Als een kleine lucifer een enorme bosbrand kan veroorzaken, waarom zou ons kleine vlammetje dan niet het vuur van de liefde kunnen aanwakkeren in onze eigen kring en tot ver daarbuiten?

Uit 'Dabar-bericht' 1/2005
Godsbeeld van voor het jaar nul
Naar aanleiding van tsoenami kerst 2004
Je houdt het niet voor mogelijk, maar op zondag 2 januari 2005 beweerde een dominee uit Assen, in de zendtijd van de kerken op de Nederlandse televisie, dat we ons naar aanleiding van deze nieuwe zondvloed eens moeten afvragen wat we toch verkeerd doen als mensen. Daarbij doelde hij niet op zoiets als te lage dijken bouwen, geen alarmsystemen installeren die voor een vloedgolf kunnen waarschuwen, of de rijkdom van de wereld zo slecht verdelen dat miljarden mensen hutjes moeten bouwen die bij elke aardbeving of storm worden weggevaagd. Hij bedoelde ook niet dat wij ons eens af moeten vragen hoe we verre samenlevingen ontwrichten met ons luxe toerisme. Nee, hij bedoelde dat we ons moeten afvragen waarom God ons straft met deze zondvloed! God is boos en rammelt maar weer eens aan de kettingen waarmee hij de wereld in zijn almachtige handen houdt. Het is een godsbeeld van vóór het jaar nul, maar blijkbaar in sommige kerkelijke kringen nog steeds bruikbaar om dit overspelige geslacht tot de orde te roepen.

Normale condities
Bij rampen, of bij welke andere gebeurtenis dan ook in ons leven die we liever niet waren tegengekomen, hebben we de neiging om ons af te vragen: 'Waarom moest dit mij (of ons) overkomen?' Een betere vraag is: 'Waarom zou mij (of ons) dit niet overkomen?' We leven toch in een wereld waarin verlies, ziekte, natuurrampen, allerlei andere vormen van geweld en in ieder geval de vergankelijkheid en de dood tot de normale condities behoren? Of heeft iemand van ons bij zijn entree op deze aarde een document gekregen met de verzekering dat hij of zij van dit alles gevrijwaard zou blijven?

Wijzen naar het licht
In plaats van te zoeken naar een schuldige (een primitieve wrede God, of de zondige mens die Gods straf over zich afroept) moeten we wijzen naar het licht. Dan zal de duisternis ons niet overmeesteren.

Fossiel
De almachtige wrekende God van de dominee uit Assen is een fossiel. Jezus van Nazareth heeft zijn best gedaan om ons een zinniger godsbeeld te geven, maar dat is ook tweeduizend jaar na zijn dood helaas nog lang geen gemeengoed. Jezus zei: 'Wat je voor de minsten der mijnen gedaan hebt, dat heb je voor mij gedaan.'

God ontmoeten
Als er zoiets als een God bestaat, dan zit die niet ergens boven aan de touwtjes te trekken, maar dan kun je die dagelijks ontmoeten, vooral in de gestalte van de lijdende mens.

Zie ook hier.

Uit Dabar-bericht 3/2003
Aan Gij voorbij

voor Bernard Huijbers,
gestorven op Palmzondag 2003

Voor U heb ik mijn keel graag schor gezongen
en hemelse muziek gecomponeerd,
want ooit had ik als elke Roomse jongen
geleerd dat God het gans heelal regeert.

Ouder en wijzer heb ik U verloren
als Schepper met een menselijk gezicht,
en mateloos kon ik mij toen gaan storen
aan alles wat men U heeft toegedicht.

Aan Gij voorbij heb ik U weer gevonden:
mysterie dat in heel de schepping klinkt,
dat niet aan leer of dogma is gebonden

maar uit zichzelve eeuwigdurend zingt,
en dat mij, daar ik deel ben van dit wonder,
tot in de dood met harmonie omringt.

Uit 'Post-moderne heiden', Dabar-bericht 1/2002
Muren
Er is een bekende grap over iemand die in de hemel wordt rondgeleid en daar op een gegeven moment een groot ommuurd gebied aantreft. Zijn gids fluistert: 'Binnen die muren zitten de katholieken. Die hebben we een reservaat gegeven, omdat ze willen blijven denken dat ze hier de enigen zijn!'
Leuke grap. Jammer dat de tijden waarin wij leven niet zo grappig zijn. Meer dan ooit wordt van ons gevraagd dat we achter onze muren vandaan komen, onze (voor)oordelen afleggen en in een open dialoog treden: met mensen uit andere culturen en van andere religies, maar ook met de velen binnen onze eigen cultuur (en kerken!) die zich op een of andere manier aangesproken voelen door andere godsdiensten of door wat zich aandient als 'New Age' of 'Aquarius'.

Monopoliseren
Wie de waarheid monopoliseert is meer dan ooit een gevaar voor de vrede.

Uit 'de drie woorden', NCRV-gids 49/2001
Met God
Je kunt je alleen met God verbinden door in het dagelijkse leven je naasten te zien.

Uit 'Aan een onbekende God'
- Godsdienstige systemen hebben als gemeenschappelijk kenmerk dat ze de existentiële vragen van de mens hebben ingeruild voor een reeks kant-en-klare antwoorden.

- Geweldloosheid leert ons dat we voor de godsdienst van anderen dezelfde eerbied behoren te koesteren als voor de onze. En dat betekent in de praktijk: toegeven dat onze overtuiging even ongegrond is als die van andersgelovigen. Of, tenminste, dat zij op geen onbetwistbare fundamenten berust.

- Dat geldt vandaag nog: hoe groter de onzekerheid, hoe meer voedingsbodem voor fundamentalisme en staatsideologie, voor racisme en nationalisme, en hoe minder tolerantie voor vragenstellers en andersdenkenden.

- Het wetenschappelijk wereldbeeld is naar mijn mening in onze cultuur een van de oorzaken van een algemeen gevoel van zinloosheid, omdat de wetenschap de mens en de wereld reduceert tot (in principe) verklaarbare en (minstens statistisch) voorspelbare feitelijkheden. Zo onttovert ze de wereld.