Citaten van Isis van der Wel

In 'Tien geboden', 'Trouw' 29 mei 1999:

- Van mijn ouders leerde ik niet alles klakkeloos aan te nemen. Dat gold dus ook voor de opmerking dat God, in hun ogen, niet bestond. Ik wilde het zeker weten. Ik heb eindeloos op mijn slaapkamertje gebeden, ging - op eigen initiatief - naar zondagsschool, maar het was tevergeefs. Hij was er niet voor mij. Maar ik sta nog altijd open voor een goede discussie.

- Volgens mij willen mensen die in God geloven zelf niet meer nadenken.

- Soms moet je blijkbaar een beetje afstand nemen om elkaar weer terug te kunnen vinden.

- Ik begrijp wel waarom de meeste mensen uiteindelijk voor dat geijkte huwelijksbootje kiezen, maar het blijft toch vreemd dat je op papier wilt hebben dat een ander jou de liefde verklaart. Trouwen is dus eigenlijk wantrouwen.

- Leugens maken je leven er alleen maar ingewikkelder op. Maar aangezien voor sommige mensen de meest gewone dingen nog altijd niet acceptabel zijn, hangt het dus ook van je omgeving af, hoe eerlijk je kunt zijn.

- Ik denk dat je de boel juist kapotmaakt, door alles in geboden te vangen.

- Maar wie zich vasthoudt aan zo'n regeltje - 'We hebben afgesproken dat we dat niet zouden doen!' - verloochent zichzelf.

- Als je het geluk in jezelf vindt, bemerk je dat je met weinig dingen ook gelukkig kunt zijn. En als je gelukkig bent, kun je ook delen met anderen. Mijn stelregel - bij gebrek aan een God om op terug te vallen - is altijd geweest: je moet doen waar je zin in hebt, zolang je andere mensen niet lastigvalt.

- Ik heb succes, ik heb het lekker in mijn leven: nu moet ik ervoor zorgen dat anderen het óók goed krijgen. Denk niet dat ik iemand ben die zich volledig opoffert of zo, maar ik zal wel altijd proberen een ander te helpen. Dat heb ik van thuis meegekregen. Ik heb een groot geweten.

Pagina bijgewerkt 21 juni 2000.