Citaten van Leon de Winter

Zie ook Open brief aan Minister Donner


Uit 'Trouw', 27-9-2003, 'Letter en geest':

Zoiets doe je niet!
Wat ik ben gaan betreuren, is het verlies van sociale controle in de openbare ruimte, van de onuitgesproken maar volstrekt vanzelfsprekende gedragsregels die de burgerij zichzelf en de naaste omgeving oplegde om het samenleven als gelijkwaardige maar verder volstrekt ongelijke individuen mogelijk te maken.
Wat ik betreur is de teloorgang van de eenvoudige maar indrukwekkende zin: 'Zoiets doe je niet.' Wanneer gedragsregels niet meer de glans van het vanzelfsprekende hebben, sterft die zin, en daarmee verdwijnt het zelfvertrouwen van de burgerij.

De tirannie van de gelijkheid
Multiculti, zinloos geweld, gedogen, de verloedering van de openbare ruimtes, de banalisering van de intimiteit - dit zijn geen bij elkaar gesprokkelde misverstanden en problemen, nee, dit alles houdt verband met elkaar. Het verband is het verdwijnen van de hiërarchie in ideeën, normen en waarden. Het verband heet: de tirannie van de gelijkheid.

Verbijsterende leeghoofdigheid
Arne en Bep hebben afgelopen zaterdag gedemonstreerd tegen het kabinet Balkenende. Arne en Bep zijn allebei 17, allebei hebben ze hun hoofdhaar afgeschoren, maar één baan laten staan, en van die haren hebben ze met stijfsel een soort indianenkam gemaakt. Ze hebben hun lippen en neuzen laten piercen, dragen zwarte leren jacks met metalen punten, en 'de Volkskrant' drukte naast hun foto het volgende vraaggesprek met hen af:
'Arne: Die Balkenende denkt alleen aan zichzelf. Mensen stoppen heus niet met roken omdat hij het nog duurde maakt.
Bep: Ja, als peuken en alcohol niet meer te betalen zijn, gaan mensen alleen maar jatten. Zuipen doen ze toch wel.
Arne: Dit kabinet heeft de meest achterlijke bezuinigingen. Als ze m'n pil niet meer betalen, ben ik wel honderd keer zwanger in een jaar. Weet je wat een abortus kost?
Bep: Die Balkenende kraamt alleen maar onzin uit en ondertussen helpt hij de maatschappij naar de klote.
Arne: Balkenende moet weg, anders weet je zeker dat het helemaal fout gaat in dit land.'

Wat valt hierna nog op te merken? Verbijsterend is de omvang van hun leeghoofdigheid, de diepte van hun gebrek aan kennis en fatsoen.

Zoiets doe je niet!
Ik nam de trein naar huis. Het was nu rustig. Maar al jaren is het onverstandig in de trein te ontspannen. Ik heb er diefstallen en vechtpartijen meegemaakt. En meer dan eens heb ik in een trein de sociale terreur van één of meerdere 'schijtaanalleshebbers' ondergaan. Ik was dan deel van de zwijgende meerderheid, gefrustreerd wachtend tot het tuig zou verdwijnen, bang voor een mes of een boksbeugel, ook al wist ik dat ik met mijn medeburgers zou moeten opspringen om de openbare ruimte te heroveren. 'Zoiets doe je niet', heeft vaak op het puntje van mijn tong gelegen. Maar bijna net als iedereen heb ook ik me in stilte teruggetrokken.

Pagina bijgewerkt 21 november 2004.