Imara

Gisteravond ben je geboren, als vierde in je gezin. Toen je vader een halfuurtje later belde, hoorden we je op de achtergrond: een krachtige huil. En toen ik vanmorgen zocht naar de betekenis van je naam, bleek dat ook wel te kloppen. Je naam heeft iets Afrikaans en als betekenis worden onder andere 'standvastigheid en stabiliteit' genoemd. Op een andere plek vind ik 'actie, beweging, levendigheid en intellect'. Ook vind ik iets van 'grote ommuurde ruimte' en daarbij denk ik ook onwillekeurig aan de monastery op Hawaï, waar je ouders al vaak zijn geweest, een plek die belangrijk voor ze is. Veel inhoud dus in je naam en ik denk dat ook dat klopt. Ik vermoed dat een bruisend leven voor je ligt, vol actie en standvastigheid. Ze kunnen soms ook strijdig lijken, die twee, maar dat hoeven ze niet te zijn. Samen kunnen ze iets teweegbrengen, een steen in de grote wereldrivier verleggen misschien zelfs.

Maar eerst ben je klein, de kleinste. Daarmee neem je de plaats van je zusje in. Je broertjes zullen opnieuw de voorzichtigheid moeten aanleren die ze bij haar geleidelijkaan zijn begonnen los te laten. Je moeder zal moederen, daar twijfel ik niet aan. Aan aandacht en warmte zul je in je gezin vast niet tekortkomen. Zo moet het ook, want alleen zo zul je je vanuit je eigen kern kunnen ontwikkelen om langzaamaan steeds meer te worden die je bent. Dat is niet zo vanzelfsprekend als het lijkt. Als nieuw mensenkind kom je als een soort goddelijke vonk uit de alomvattende bron en dat alleen al maakt je uniek. Dat mag je dus ook gerust zijn. Het is daarom ook niet zo belangrijk wat anderen vinden, belangrijker zal altijd zijn dat jij jezelf wordt en bent. Als je in het opgroeien maar leert jezelf te vertrouwen en te waarderen, ontdek ja dat allemaal vanzelf.

Bij levendigheid en actie horen nog andere dingen. Je zult je soms geremd voelen, alsof de ruimte lijkt te ontbreken om je eigen weg te kunnen volgen. Soms zul je geduld moeten hebben, zul je je plannetjes en ideeën moeten laten rijpen. Soms zal het ook kunnen lijken dat er helemaal geen ruimte voor is. Weet dat dat allemaal hobbels op de weg zijn die bedoelen je wijzer te maken en sterker. Je brengt jezelf niet zomaar tot stand en het kan niet alleen maar feest zijn. Die schaduwkanten zijn er ook om te helpen je leven de glans te geven die het waard is.

Ik ben nu bijna 65. Dat maakt dat ik ook wel zie dat onze wereld sterk verandert. Jij bent spiksplinternieuw in deze veranderende wereld. Jij zult nog veel meer veranderingen meebeleven die ik misschien niet meer volgen kan. Ik hoop dat je me dan soms wat zult kunnen helpen meer van jouw wereld te begrijpen. Dat zou ik een voorrecht vinden.

Je opa Gert

Pagina geschreven 5 april 2011.