Dromen

Vandaag bij mijn vader geweest. Onlangs, in Zuid-Afrika, had ik een droom die gelukkig geen waarheid was en die naar ik hoop nooit waarheid worden zal. Mijn vader was in die droom in de war en erg tegendraads en eigenlijk onmogelijk tegelijk. Mijn broers en zussen verwachtten van mij, die immers in de psychiatrie gewerkt had, het onmogelijke. Ik kon de angst en het weerbarstige verzet van mijn vader niet breken. Ik was totaal machteloos. En ik stelde mijn broers en zussen teleur. Overstuur werd ik wakker.

Mijn vader is goedmoedig, tevreden en bij tijden al voor een deel van deze planeet vertrokken. Misschien houdt hij dromen en werkelijkheid niet meer uit elkaar. Vandaag meende hij ooit in een kleine straaljager gevlogen te hebben, met een snelheid van 10.000 km. per uur. Hij had gevoeld hoe hij door de kracht van het vliegtuig in de stoel gedrukt werd. Toen ik met hem naging welke vliegreizen hij in zijn leven gemaakt had, was er geen vlucht met een straaljagertje bij. En gaf hij dat ook toe. Maar ja, met de bejaarden van de kerk was hij wel met de boot naar Londen geweest. Dat kon ik dan weer niet 100 procent checken, maar nattigheid voelde ik wel.

Er stond een interview met hem in het laatste nummer van het kerkblad. Daarin gaf hij aan dat 'Geloofd zij God met diepst ontzag' een favoriete psalm van hem is. Na de boterham vanavond vroeg hij of we zouden zingen en ik vroeg hem wat hij wilde zingen. En daar was-ie weer: Psalm 68 vers 10. De hoog bejaarde en de beginnend bejaarde zongen het samen: 'Geloofd zij God met diepst ontzag.'

Na de vaat zei hij met me mee te zullen lopen tot de trap, maar toen ik nog even geplast had, was hij dat weer vergeten. Ik liet het dit keer maar zo. Ik was gelukkig dat mijn droom vooralsnog even onrealistisch was gebleken als de zijne.

24-4-2018

Pagina gemaakt 24-4-2018.