Hoe kostbaar

28-8-2018

Gisteren waren wij bij mijn vader. Hoe kwetsbaar is hij geworden, de man die in vroeger jaren zo'n sterke en geen hindernis uit de weg gaande man was. Nu zit hij maar en dut. Zijn ogen hebben het al jaren zo goed als opgegeven, zijn gehoor wordt steeds minder en het lukt hem niet meer echt om met zijn daisyspeler, die hem eerder boeken en het bijbels dagboekje voorlas, om te gaan. De hometrainer blijft onaangeroerd en de wandelingen over de gang blijven steeds meer uit. Langzaam leert hij dat hij geen sleutels en geen portemonnee meer op zak hoeft te hebben, zodat hij die ook niet meer kwijt kan raken en dus niet meer steeds hoeft lopen te zoeken.

's Middags hebben we een gesprek gehad over overplaatsing naar een afdeling met meer zorg. Met bewondering heb ik daarna geluisterd naar mijn jongste zus, toen ze hem (nog eens) uitlegde waarom we hiermee bezig zijn. We willen het beste voor hem, zo eenvoudig is dat. Omdat hij ons allemaal zo kostbaar is. 'Dus', concludeerde hij, 'ik ga nog een keer verhuizen, op m'n oude dag.' Hoe dubbel, want ik hoop ook dat dit hem bespaard zal mogen blijven.

Pagina gemaakt 29-8-2018.