Geef me eens sommen op

Mijn dagje bij mijn vader. Hij vindt de warmte maar niets en heeft bijna de hele dag z'n airco aan. Het ding zoemt als een halve stofzuiger.

'Het is zeker al wel vier jaar geleden dat mama gestorven is', vraagt hij. Morgen is het zeventien jaar geleden. Na zijn inmiddels vervangen portemonnee is hij nu zoekende naar zijn kamer- en brievenbussleutel. Vreemd, vandaag ontdek ik dat op zijn gang minstens drie bewoners onlangs hun sleutels zijn kwijtgeraakt. Er zijn nieuwe sleutels aangevraagd, maar dat onthoudt hij niet. In plaats van zijn sleutels wil hij nu het doosje met zijn hoorapparaat, waar hij een hekel aan heeft, in zijn broekzak hebben.

Mijn vader is nu wat ik hem zo had willen besparen omdat ik hem dit niet gunde. Hij raakt de weg kwijt en zoekt houvasten. 'Geef me eens rekensommen op', vraagt-ie. En ja, rekenen gaat prima, foutloos. Met het voortdurend verleggen van z'n grenzen voel ik hem steeds meer afscheid nemen van het leven. Ik gunde hem dit niet, maar wie ben ik? Hij geeft het over en dat is belangrijker.

We stappen in de auto. Op 'de Eekhoeve' eten we ijs, drie bollen de man. Hij laat het zich goed smaken.

8-8-2018

Pagina gemaakt 8-8-2018.