Dagje bij mijn vader, 22-8-2017

22-8-2017

Mooi dagje bij mijn vader vandaag. Als ik aankom, is hij bij het groepje geheugentraining. Dat is kennelijk naar dinsdag verplaatst. Ik zie het aan de rij rollators voor de tuinkamer. Hij is blij verheugd, als altijd. Maar hij wordt steeds ouder en dat is te zien ook. 'We zitten nou zeker bijna tegen de langste dag aan', zegt-ie en hij bedoelt kennelijk dat het medio juni is. 'Nee', zeg ik, we zijn alweer verder. 'Juli al?', vraag hij. 'Nog verder', zeg ik. 'Goeie grutten, augustus al?' Ik denk aan het drukke verkeer op de autoweg. De vakanties gaan voorbij. Ieder is op weg van start naar eigen finish, maar vanmorgen hadden veel mensen wel erg veel haast. Wat een rust dan hier. Zomaar achter de tijd aan te kunnen lopen.

De warme maaltijd smaakt hem als altijd weer goed. En toch is hij mager geworden. Terwijl ik na het eten nog even in de agenda waarin we elkaar wat op de hoogte houden snuffel, valt-ie rap in slaap. Vredig zit-ie erbij. Ik loop er even uit, haal wat druiven en pruimen. Een verkeersregelaar bij de wegwerkzaamheden ter plaatse schudt zijn hoofd om mijn onnozelheid, wat zeg ik: hij snauwt me af. Man, wat maak je je druk, denk ik. Als ik terug ben wil hij dat we een psalm inzetten, maar ik houdt hem tegen, want ik hoor de koffiejuffrouw bij de buurman of buurvrouw, dat wisselt steeds. 'Eerst maar koffie drinken', zeg ik. Daarna drinken we thee bij een neef op de boerderij en ik haal ijs en aardbeien. Daarna is het tijd voor het toilet en daarvoor ga ik liefst terug naar zijn eigen kamer omdat daar het minste fout kan gaan. Ach, als je niet zien kunt en bijna 98 bent ... Maar hij heeft wel oren naar een spekpannenkoek, dus meteen na het toilet weer de auto in, nu naar 'De Bijenmarkt'. Goed gevulde spekpannenkoeken. Ik moet het voorsnijden allemaal, maar dan komt het tot de laatste kruimel naar binnen.

Als-ie dan weer plaatsneemt in z'n stoel, zeg ik: 'Zo lijkt 't me wel genoeg voor vandaag.' 'Dat zou ik denken', reageert-ie. En dan ga ik er van tussen. Het is echt genoeg geweest, want hij komt niet op het idee mee te lopen tot de trap, alwaar hij me anders nog wel eens meldde: 'Denk erom, als ik geroepen word, moet ik gaan.' Dankbaar blijft-ie achter.

22-8-2017

Pagina gemaakt 22-8-2017.