HBS

Op m'n veertiende kwam ik op de HBS, in de tweede en het eerste jaar ging goed. In de derde klas werd het met de wiskunde minder, de rest was goed. Ik werd bevorderd naar klas 4, A-richting. Maar we hadden wat anders voor me op 't oog ... Met het overgangsbewijs kon je, net als met ulo, ook naar de kweekschool.

Van jongs af aan had ik in het hoofd om onderwijzer te worden en mijn moeder vond dat een goed plan, ook al omdat onderwijzers goed betaald zouden worden. Bovendien zou ik op de kweekschool minder last van wiskunde hebben.

Die wiskunde kent nog een verhaal. De lerares was snel in haar uitleg en liet veel aan de leerlingen over. Ik was niet snel genoeg en miste stukjes en liep dus in mijn werk min of meer vast. Nu was er mogelijkheid om 's morgens om 8 uur bij haar in het lokaal persoonlijk extra uitleg te komen halen, elke dag. Ik was daar diverse keren, maar ik was niet assertief genoeg om aan de beurt te komen. Bang waarschijnlijk ook om daarmee te laten blijken dat ik het niet goed kon. Er waren altijd wel anderen, die durfden en die er op stonden aan de beurt te komen. Zo kwam ik weg.

Seksuele gevoelens waren wakker geworden. Ik meende dat het een grote zonde was als ik mezelf bevredigde. Dus zondigde ik. Als voorlichting had ik een in een boek voor volwassenen ingelegde bijlage gekregen van professor Waterink, waarin ook al stond dat zelfbevrediging niet oké was. Ik zocht een oplossing in bidden en bijbel lezen en ontdekte dat 'bid en u zal gegeven worden' zo niet werkt. Het zou nog een jaar of zes duren voordat ik zou kunnen accepteren dat bidden om iets te ontvangen en dat ontvangen zelf zich omgekeerd evenredig tot elkaar verhouden. Bij mij althans.

De hormonen bruisten door m'n aderen. Later leerde ik dat frustraties op de levensweg ze alleen maar verder opstuwen. Meisjes, de goddelijke wezens waar ik naar verlangde en waar ik tegelijk doodsbang voor was.

Pagina gemaakt 17-6-2017.