Met opoe achterop onderuit

Opoe verhuisde naar het nieuwe bejaardencentrum. Er waren kamers genoeg en die moesten vol. De gemeente betaalde. Zo kwam er ook nog een huis vrij.

Alles ging op de fiets. Wie had er een auto in die tijd? Mijn moeder had met haar (schoon)zussen samen een Knittax, een breimachine. In een grote langwerpige doos werd die met de fiets vervoerd, ik meen elke week naar een andere zus. Ik verzorgde op een bepaald moment dat vervoer mee. Maar ook begon ik opoe op de fiets te transporteren. In die tijd droegen bagagedragers veel meer dan 25 kilogram. Ik zal een jaar of vijftien geweest zijn, misschien nog niet eens, toen ik met opoe achterop op de spoorlijn te vallen kwam, dat wil zeggen dat mijn voorwiel de lucht in ging en opoe van de fiets gleed. Opoe aarzelde niet: ze stond op en nam opnieuw plaats achterop mijn fiets. Vanaf toen wist ik dat ik zelf naar voren leunen moest als ik opoe achterop had.

Pagina gemaakt 9-6-2017.