Polariseren

We leven in een tijd vol polarisatie en het lijkt soms dat we polariseren om te polariseren. Mensen staan tegenover elkaar, bevechten elkaar en wensen elkaar het slechtste toe.

Natuurlijk: Zonder polarisatie geen leven. Polariseren geeft het leven kleur en maakt het persoonlijk. Polariseren schept identiteit.

Maar er is iets dat daar bovenuit gaat. Als we weten dat donker en licht niet samengaan en ook dat wij allen donkere en lichte kanten hebben, zou dat reden kunnen zijn de donkerte van de ander wat minder hoog op te nemen. Op een keer kan het zelfs zo zijn dat we onze eigen oprechte doelen van nu zelf zullen beoordelen als donkerte. Donkerte en licht hebben elkaar nodig, want zonder de één kan de ander niet bestaan. Hoe zullen we, als we onszelf nauwelijks kunnen kennen, begrijpen wat de ander beweegt? Want niet alleen in wat iemand je toevertrouwt ken je hem of haar, maar vooral in wat die mens jou en misschien ook zichzelf niet toevertrouwen kan. Dat lijkt in onze tijd vergeten. Je kent iemand maar voor een deel als je luistert naar wat hij of zij zegt, al is dat vaak al moeilijk genoeg. Het andere deel ligt in wat nog onzegbaar is. En haat is niets anders dan onvervuld verlangen naar het licht.

Pagina gemaakt 12-11-2016.