Dat had u niet moeten doen!

Het lijkt een gewoon huis. Als ik eenmaal binnen ben, blijkt de patiënte al jaren in de schuur te huizen, zomer en winter. Ik moet daar binnengaan, maar ik moet diep gebukt lopen en ook blijven staan om onder de van het dak naar beneden hangende spinnenwebben vol stof te blijven. Ze is niet zo groot van stuk. Een emmer om haar behoeften te doen. Die zet ze af en toe om de deur om hem te laten leegmaken. Een elektrische radiatorkachtel staat op aan. De vloer is één dikke schimmelende afvallaag. Kennelijk hoogt ze de boel op met voedselresten, veel brood zo te zien. Het is een drukkende lucht binnen. De familie krijgt haar eigenlijk nooit te zien. Ze gilt als er iemand naar binnen wil komen. Dus hebben ze maar elke dag een paar keer eten buiten bij de deur gezet. Dat haalde ze naar binnen als niemand het zag en dat was het. Langzaam is het besef gegroeid dat dit toch niet normaal is. Toen hebben ze de huisarts gevraagd. En die heeft haar naar mij doorgespeeld.

Eén stoel zo te zien, een oude vuile keukenstoel. Ik vind geen bed. Een peertje in de hoek. En nog is het donker hier.

Ik probeer te communiceren, maar ze is angstig, lijkt af en toe naar me te willen grijpen. Wat ze aan geluid voortbrengt, kan ik niet verstaan. Jaren duurt dit nu, maar ik denk dat ik in moet grijpen. Ik laat de psychiater van de crisidienst komen voor de verklaring en ik regel de papieren voor de rechtbank. Een dag later ben ik er weer als de rechter komt beoordelen. Hij weigert echter binnen te gaan. 'Woont hier een mens?' Hij tekent de machtiging en ik bel de ambulance.

De ambulancemensen deinzen achteruit als ze haar zien. Ze durven het niet aan, willen er politie bij. En dan gaat ze zonder tegenstribbelen mee.

Een maand later zoek ik haar op in het psychiatrisch ziekenhuis. Ik hoor dat haar huid nog altijd niet helemaal schoongeweekt is, dat dat meer tijd nodig heeft. Ze voelt zich niet op haar plaats kennelijk. Maar ze reageert. Als ik vraag of het goed is geweest dat ik haar 'er' uit heb gehaald, kijkt ze me verdrietig aan. 'Dat had u niet moeten doen!'

Pagina gemaakt 28-6-2017.