31-12-2009, Rookverbod horeca: onbetrouwbare en ongeloofwaardige overheid

In de horeca wordt weer volop gerookt, ook in grotere eetcafés. In Tilburg valt het volgens Coran van Iersel, voorzitter van de Tilburgse afdeling van Koninklijke Horeca Nederland (KHN), niet mee nog een kroeg te vinden waar je niet mag roken. In veel eetcafés mag daarnaast na 22.00 uur gewoon gerookt worden. Er wordt niet meer gehandhaafd. Een belronde door dagblad 'Trouw' ('Trouw', 31 december 2009, voorpagina) stuit steeds opnieuw op negeren van het rookverbod, ook elders in het land.

Het horeca-rookverbod dateert van 1 juli 2008. In september 2008 zijn Tilburg en Groningen de steden waar het verbod wordt genegeerd. Na wat rechtszaken, waarin cafés zonder personeel winnen, werkt minister Klink sedert september 2009 aan een wet die roken weer toe zou staan indien er een goed ventilatiesysteem is aangebracht. Vooralsnog worden kleinere cafés niet meer beboet en schieten de controles kennelijk hopeloos tekort. Een fraai staaltje van een onbetrouwbare en ongeloofwaardige overheid.

Buskruit, adrenaline en alcohol

Normaal durf ik op oudejaarsdag niet naar buiten. Helaas was ik gisteren vergeten naar de apotheek te gaan. Vanmorgen dus, paraffinedopjes in de oren, toch op pad. Onderweg trof ik op gladde ondergrond een paniekerige bejaarde dame met rollator. Haar witte kat was erg angstig geweest van het vuurwerk en toen ze de deur even had geopend om iets in de vuilcontainer de gooien, was hij ontsnapt. Alhoewel het in de witte sneeuw moeilijk zoeken is naar een witte kat, wist ik hem toch te vinden. Het dier was zo in paniek dat het mevrouw niet lukte hem met een lekkernij te lokken en uiteindelijk gaf ik mijn pogingen op. In de nabijheid vuurwerk afschietende jongens vroeg ik of ze mevrouw in het minidrama verder zouden willen helpen, maar ze keken vooral schaapachtig en hielden zich Oost-Indisch doof.

Vanmorgen in de krant: oogartsen zijn helemaal klaar met vuurwerk. Ik citeer (dr. Tjeerd de Faber in Dv/hN door William Pomp): 'We zijn er als oogartsen helemaal klaar mee. Gefrustreerd zelfs. Wij doen het hele jaar ons best ogen te redden en dan komt oud en nieuw. De ogen van vuurwerkslachtoffers zijn vaak niet te redden. Vorig jaar: 315 ogen aan flarden geschoten. (...) Is het niet vreselijk dat in Nederland meer dan de helft van de slachtoffers zelf helemaal geen vuurwerk afsteekt? (...) Het mengsel adrenaline, buskruit en alcohol is veel te gevaarlijk.'

Niet te bevatten energietarieven

Vandaag, oudejaarsdag, publiceert Enexis, voorheen Essent, daarvoor respectievelijk EDON, IJsselmij en IJsselcentrale, haar tarieven 2010 voor zowel elektriciteit als gas. Ik kan er niet uit opmaken wat de prijs wordt van een kWh elektriciteit of van een m3 gas, cijfers die ik zou willen kennen. Dat is natuurlijk ook de bedoeling. Ik vind wel de tarieven aansluitdienst elektriciteit per jaar, de tarieven transportdienst elektriciteit, onderverdeeld in vastrecht en capaciteitstarief per jaar en de tarieven meetdienst elektriciteit, onderverdeeld in kWh-tarief met slechts de vermelding 'enkel' of 'dubbel' en geen kWh-prijs(!) en meterkosten per jaar. Voor gas vind ik een overeenkomend overzicht. Ik heb de prijsontwikkelingen voor energie altijd aardig kunnen volgen, maar nu geef ik het op. Wie kan me zeggen wat ik in 2010 betaal voor een kWh stroom en wat voor een m3 gas? En wat de functie is van het zozeer verbergen van de tarieven die ik zou willen kennen?

27-12-2009, Prettige jaarwisseling?

Even kort: de vorige jaarwisseling waren er in Nederland 2753 incidenten van geweldpleging, mishandeling, brandstichting en vernieling. Verder werden 7641 vuurwerkincidenten geregistreerd, waarvoor 800 personen werden aangehouden. Ook waren er 1370 brandstichtingen en 97 incidenten van geweld tegen hulpverleners. Voor het geweld tegen hulpverleners werden 87 personen aangehouden. (cijfers ministerie van binnenlandse zaken)

De politie sprak na de vorige jaarwisseling over een relatief rustig oud en nieuw en burgemeester Thom de Graaf van Nijmegen erkende dat ook in zijn gemeente de schade minder was dan nog een jaarwisseling eerder. In een interview (DvhN door Carine Neefjes) zegt hij: 'Ik was op pad met de brandweer en ik heb weer heel veel dingen gezien die ik niet normaal vind. Brandweermannen werden bekogeld met molotovcocktails, politieagenten kregen bierflesjes naar hun hoofd, tientallen auto's werden in brand gestoken. Overal zag ik vlammen, een winkelwagen volgestouwd met rotzooi werd midden op een kruising in brand gestoken. De sfeer was unheimisch. Dit zijn geen kleine vernielingen. Dit is abnormaal gedrag. Het kost ons land handen vol geld om een nieuwjaarsfeestje in goede banen te leiden. Ik heb daar geen goed gevoel bij.' En over de relschoppers: 'We moeten die gasten gewoon heel goed duidelijk maken dat ze een stelletje losers zijn als ze zo'n groot feest verknallen.'

Bij de vorige jaarwisseling vielen er in ons land 790 vuurwerkslachtoffers, mensen die zich meldden op de eerstehulpafdelingen van ziekenhuizen. Van hen moesten er 110 in het ziekenhuis opgenomen worden. Er viel één dode bij het zelf in elkaar knutselen van vuurwerk. Nog een jaar eerder waren er 1100 slachtoffers. Bij de vorige jaarwisseling hebben in Nederland 232 mensen oogletsel door vuurwerk opgelopen aan in totaal 269 ogen. Eén op de drie ogen met letsel werd blijvend beschadigd, 23 ogen werden blind, waarvan er 14 verwijderd moesten worden, terwijl 45 ogen een permanent verminderd gezichtsvermogen opliepen. Zestig procent van deze slachtoffers stak niet zelf vuurwerk af en meer dan de helft van hen was jonger dan 18. Er was rond de vorige jaarwisseling in ons land evenveel oogletsel door vuurwerk als de Amerikaanse soldaten in de drieënhalf jaar die ze in Irak vochten daar opliepen.

Dezer dagen vielen in ons land alweer minstens vier vuurwerkgewonden, van wie één een oog, één een hand en één een paar vingers zal moeten missen. Ook werd voor de lol met vuurwerk een auto opgeblazen. Het is het begin van een nieuwe oogst.

24-12-2009, Bel-me-niet

Vanaf 1 oktober hebben zich 1 miljoen mensen in het bel-me-niet-register geregistreerd, waardoor het totaal aantal consumenten dat te kennen heeft gegeven geen prijs te stellen op commerciële telefoontjes nu staat op 3,6 miljoen. Mij viel op dat toen een aanbieder ten onrechte bij mij op de lijn verscheen en ik meldde in bel-me-niet geregistreerd te staan, mij geen enkel woord meer, zelfs geen 'sorry', werd gegund en de beller per acuut neerlegde.

23-12-2009, Overstappen

Overstappen is een hot item, vooral bij bedrijven die elkaar klanten proberen af te pikken. Ik houd niet van overstappen. Het geeft me te veel gedoe. Dit jaar stapte ik over voor mijn autoverzekering. Ik bespaarde zo meer dan 200 euro voor het eerste jaar en, naar ik hoop, ook nog in volgende jaren. Ik moest het vervolgens, alhoewel ik er zeer op tijd was bij geweest, zeven weken zonder geldige verzekeringspapieren doen, zodat ik in die periode formeel de grens niet kon oversteken. In het verleden stapte ik eens over naar een andere mobieletelefoonprovider met behoud van nummer. Ook dat leverde een paar weken vertraging op. Overigens een prima regel dat je je eigen telefoonnummer nu mee kunt nemen naar je nieuwe provider. Zo ver zijn de banken met hun rekeningnummers helaas nog niet. Zij leveren een 'overstapservice', maar ik begreep dat overstappen zonder die service doorgaans soepeler verloopt dan met. Houd bij overstappen dus vooral zelf minstens een jaar de controle op uw bij- en afschrijvingen van zowel uw nieuwe als uw oude rekening. Of begin gewoon liever niet aan overstappen.

Vooral in de laatste maanden van het jaar word ik bestookt met overstapaanbiedingen. Mijn zorgverzekering en haar concurrenten doen me gezamenlijk een hele brievenbus vol post toekomen. Hoe die concurrenten aan mijn adresgegevens komen? Bij twee van hen trok ik het na. Omdat ik de financiële administratie doe voor iemand in een woonvorm voor gehandicapten, blijken zowel mijn vrouw als ik recht te hebben op collectiviteitskorting bij een concurrent van onze eigen ziektekostenverzekeraar. Die collectiviteit geeft kennelijk het recht mijn gegevens door te spelen. En mijn deelname aan de postcodeloterij (moet ik ook eens opzeggen!) geeft die organisatie kennelijk de vrijheid mijn gegevens aan weer een andere verzekeraar door te geven. Ik ben aan overstappen nog niet toe, bang als ik ben voor problemen, 0900-nummers en debiliteit voorwendende medewerkers. Ook voor elektriciteit moet ik nodig overstappen, zo begrijp ik. Met elektriciteitsmaatschappijen heb ik nogal wat te verstouwen gehad, tweemaal tot en met de desbetreffende geschillencommissie, voordat ik mijn recht kreeg en ik heb zelfs bedragen van mijn rekening geïncasseerd zien worden door een stroomleverancier waarbij ik nooit klant ben geweest en die ook nooit een machtiging voor incasso van mijn rekening van me gehad heeft. Ik zit vooralsnog relatief rustig bij Greenchoice en ik moet zeggen dat die rust me meer waard is dan 100 euro winst met het risico opnieuw met ongewilde administratieve bezigheidstherapie van onbenaderbare bedrijven geconfronteerd te worden. (Bovendien ben ik voorstander van groene stroom.) Dan heb ik het nog niet eens gehad over internetproviders, die er zo te lezen ook gemakkelijk een potje van maken. Ben ik gek dat ik een overstap niet aandurf? Is het vreemd om meer te willen betalen om daarmee ongezonde frustraties uit de weg te gaan?

Je kunt op bijna alle fronten overstappen. Een bekende stapte over van de kabel op digitenne. Sindsdien moest je daar bij het televisie kijken doodstil op de stoel blijven zitten. Zodra iemand opstond of zodra er iemand aan de bel verscheen, verviel het beeld goeddeels in een soort van blokkendoos. Dus moest mijn relatie terug-overstappen. Een paar familieleden en kennissen gingen voor vaste telefoon van Kpn naar een concurrent. Sindsdien wordt me, als ik opbel, geregeld automatisch gevraagd mijn voicemailcode (die ik niet heb) in te toetsen of wordt me gemeld dat de ingegeven code, bedoeld wordt naar ik aanneem het gekozen nummer, geen betekenis heeft. Ik begrijp dat deze problemen soms op te lossen zijn als degene die ik spreken wil even zijn of haar modem reset. Telfort maakte het bij mijn zus wel heel bont. Op een dag belde ik haar nummer in Doetinchem en kreeg ik een persoon in Zwolle aan de lijn. Er was een storing die enkele dagen aanhield en in de tussentijd kon ik het nummer van de Zwolse onbekende bellen om mijn zus te bereiken en bereikte ik de onbekende op het nummer van mijn zus. 'Incidentjes' noemen ze dat. Mag ik van zulke incidentjes niet gecharmeerd zijn?

21-12-2009, Klimaatakkoord geflopt

'Klimaatakkoord geflopt', zo lees ik in de krant. Ik begrijp dat men het nodig vond zich zodanig te verlagen dat er tot in de kleine uurtjes moest worden doorvergaderd. Ik heb een foto voor me van drie bij elkaar zittende afgevaardigden, alledrie slapend, één met het hoofd op de armen, hoofdtelefoon op, mobieltje in de hand. 'Soms was de klimaattop om in slaap te vallen ...', staat er onder de foto. Zijn dat wereldleiders? Ze moesten zich schamen zo met zichzelf en elkaar om te gaan. Een beetje arbeidshygiëne gaat wat mij betreft toch echt boven een klimaatakkoord. Maar kennelijk durfde niemand op te staan om het proces van gekkenwerk aan de orde te stellen. Moeten we het van deze mensen hebben?

Nieuw paspoort met vingerafdrukken

Vandaag kon ik mijn nieuwe paspoort afhalen op het gemeentehuis. Een week eerder waren mij van vijf vingers afdrukken afgenomen: van vijf, want de eerste wijsvinger leverde geen geschikte afdruk. 'Als ik nu de fout in ga', vroeg ik de beambte die mijn paspoort overhandigde, 'zal justitie mij dan op grond van de afgenomen vingerafdrukken achterhalen?' 'Dat kan heel goed zijn', vond de man. 'Nou ja', zei ik, 'zolang ik maar een nette burger ben ...' 'Daar zou ik niet van uitgaan', vond de beambte. 'U laat bijvoorbeeld hier op de balie heel wat vingerafdrukken achter. Als ik u niet aardig vind, is het niet moeilijk die te kopiëren en achter te laten waar u er wel problemen mee zult krijgen.' De man meende wat hij zei. Zo zit dat dus.

Trein, gladheid: nieuwe normen

Langzaam maar zeker zijn er vele nieuwe normen van kracht. Als er tien of vijftien centimeter sneeuw valt of als het matig vriest, roept NS reizigers op thuis te blijven. Men is zich kennelijk niet meer bewust van dat zo'n situatie zomaar twee of drie maanden aan kan houden. Het zijn keuzes, zo begrijp ik uit de krant en in Nederland liggen die keuzes net anders dan in ons omringende landen.

Voorbije vrijdag zocht ik om vijf over negen 's morgens contact met een functionaris in een gemeentehuis 120 kilometer verderop. Het contact lukte niet: er was nog niemand op de afdeling aanwezig. 'Zal door het weer komen', meldde de receptioniste monter. Ik heb daarop de auto gepakt, moest toch ter plaatse zijn, en overbrugde die 120 kilometer zonder vertraging op te lopen. De één kan met wat sneeuw overweg, de ander kennelijk niet. 'Het weer is altijd een goeie reden om te laat op het werk te zijn', werd me ter plaatse terloops meegedeeld. Overigens, die vrijdag was de situatie op de weg relatief gunstig. Dat mag ik niet ontkennen. Want dat de wegen er hier en daar erbarmelijk bij liggen, is duidelijk. In de wijk waarin ik woon, is niet gestrooid of geschoven en de straten zijn gewoon één grote glijbaan. Opnieuw valt me het contrast op: Als er geen gladheid is en de straten zijn droog, maar de temperatuur daalt, wordt hier heel snel zogenaamd preventief gestrooid. Vaak schud ik er mijn hoofd over, want blijkt al dat zout totaal geen functie te hebben of te krijgen. Maar als het glad wordt, is er sedert een paar jaar kennelijk geen zout meer. De norm is duidelijk verschoven en er zit vast en zeker een keuze of filosofie achter om het zo te doen. Het probleem zal zijn dat ik die niet bevatten kan.

17-12-2009, Rood licht: falende overheid

Voor mijn gevoel zie ik onze overheid steeds meer falen. Ik probeer me er verre van te houden, maar soms spreek ik toch ook overheidsinstanties aan. Het voetpad naast het fietspad vanuit de wijk waar ik woon richting centrum heeft stoplichten op een kruising halverwege. Het wordt daar voor voetgangers vaak en voor fietsers soms niet meer groen en iedereen steekt er dus door rood over. Op 11 april 2008 besluit ik de gemeente hierover te mailen. 'De stoplichten voor fietsers en voetgangers aan de R. (straatnaam) ter hoogte van industrieterrein B. werken al meerdere maanden niet optimaal', schrijf ik en ik leg uit wat er aan mankeert. Ik voeg de volgende zin toe: 'Zoals u zult weten, is de storing massaal bekend en dit leidt tot een even massaal negeren van het rode licht. Het is m.i. uit pedagogische overwegingen niet gewenst dit almaar voort te laten duren.' Een paar minuten na verzending mailt de gemeente mij dat mijn mail onjuist is geadresseerd en thuishoort bij en dus is doorgestuurd naar de provincie. De provincie bevestigt via een automatische mail na een halfuur de goede ontvangst van mijn bericht. Vervolgens hoor ik niets en verandert er ook niets. Na negen maanden, op 28 januari 2009, mail ik de provincie opnieuw. Ik schrijf: 'De beschreven situatie is verergerd. Voetgangers van beide kanten tegelijk krijgen op de kruising geregeld geen groen licht en iedereen weet dat en steekt door rood over.' Op 11 februari antwoordt de provincie dat de installatie twee dagen later, op 13 februari 2009, vervangen zal worden. Dat gebeurt niet. Er verandert althans niets aan de storing. Op 18 april mail ik de provinciefunctionaris die mij antwoordde nogmaals, maar op die mail wordt weer niet gereageerd. Eind mei klaag ik bij de Nationale Ombudsman over deze wijze van bejegening door de provincie van mij als burger en een week later belt de functionaris die mij eerder had terug gemaild met excuus en meldt dat er aan het verhelpen van de storing wordt gewerkt, maar dat het onderhoudsbedrijf is overgenomen en dat daardoor niet goed duidelijk is hoe het verder zal gaan. Daarna gaat het dan ook niet verder. Nu, december 2009, meer dan anderhalf jaar na mijn eerste mail, worden de voetgangerslichten nooit meer groen en de fietserslichten af en toe evenmin. Iedereen weet dat en iedereen gaat door rood.

16-12-2009, Afvalverbranding bij huis

Een scherpe brandlucht dringt m'n huis binnen. Ik sluit het raam dat boven op een kiertje staat en het ventilatierooster beneden. Dit lijkt toch erger dan een smeulende open haard in de buurt. Als ik even later de deur uitstap om een brief te gaan posten, slaat de brandlucht me tegemoet en na een minuut of tien, wanneer ik terugkom, word ik er weer mee geconfronteerd en besluit ik op onderzoek te gaan. Dat is niet moeilijk, want vanaf het terras bij de voordeur van een buurman zie ik rook omhoog kringelen. Ter plaatse staat een ouderwetse potkachel met anderhalve meter kachelpijp erop te roken. De buurjongen die ik daar spreek, doet er luchtig over: 'O, we waren afval aan 't verbranden. Ik zal 't zo wel uitmaken.' Verder keurt hij me geen blik waardig en gaat bezig met iets anders. En weer voel ik me de asociaal, want anno 2009 is het normaal om je niet af te vragen wat je buren ervan vinden als je je vuil verbrandt of als je buiten je sigaretje rookt onder het genot van de warmte van een brandende vuurkorf. Ik, helaas overgevoelig voor verbrandingsgassen, ben niet blij met de doorbraak van die vuurkorven en al helemaal niet met het in de tuin verbranden van afval. Ik heb m'n handen meer dan vol aan het weerstaan van alle open haarden in de buurt. Het is lastig te moeten accepteren dat dat allemaal niet telt.

14-12-2009, Rustige jaarwisseling

Onze overheid roept burgers op tijdens de jaarwisseling attent te zijn op liederlijkheid en vandalisme te fotograferen voor eventuele latere bewijsvoering. Al jaren valt op hoezeer onze politie zich tijdens de uren rond de jaarwisseling terugtrekt, wellicht uit terechte angst dat zichtbaar blauw alleen maar agressie zal uitlokken. Nu mogen de burgers dus zelf aan de bak. Is dit beleid te rijmen, zo vraag ik me af, met de wens van de overheid de vuurwerktraditie in Nederland in stand te houden, ook als bijna de helft van de burgers daar vanaf wil? Kan onze economie de schade en dus het werk dat vuurwerk en aanverwanten teweegbrengt niet missen? Enfin, het jaar heeft nog bijna drie weken te gaan en de eerste slachtoffers liggen weer in het ziekenhuis.

Ik denk eigenlijk niet dat het zo in elkaar steekt. Ik geloof meer dat de macht niet bij de politiek en de politie zit, maar dat het de liederlijken zijn, die kiezen om onder invloed van drank hun ongenoegens af te reageren op gemeenschappelijke bezittingen, die de dienst uiteindelijk uitmaken. De politiek kiest er in feite voor dat te sanctioneren, immers wetend dat velen onder invloed van de combinatie alcohol en vuurwerk buiten zichzelf zullen treden, hetgeen onontkoombaar zal leiden tot een levensgevaarlijke situatie op straat in de uren rond de jaarwisseling. Dat de politie haar handen daarin liever niet brandt, kan ik begrijpen. Dat ze nu burgers uitnodigt dat wel te doen, vind ik absurd.

3-12-2009, Gastouders en gastouderopvangtoeslag (2)

Op 30 november plaatste ik een link naar de VVD-actie om de domme plannen (met de gastoudertoeslag) van staatssecretaris Dijksma via een spoeddebat te proberen op te schorten. Het ging met de VVD-pagina als met de hele politiek: het functioneerde niet. (Helaas voel ik het steeds sterker zo.) Via derden hoorde ik dat hun steunbetuigingen op de site elk een mailtje hadden opgeleverd dat die niet bezorgd had kunnen worden. Ik ging bij mezelf op zoek en vond in mijn spambox de mail van overbelasting@tweedekamer.nl ook terug. Gmail plaatst zo'n mail, zo ontdekte ik, automatisch in de standaard verborgen spambox, ook als die nog nooit voor een andere spammail gebruikt is geweest. Enfin: Elk detail zegt iets van het geheel. Mij geeft het weinig vertrouwen in verband met het aangevraagde spoeddebat. Jammer.

2-12-2009, Telefoon- en computervergoeding van de baas

Vroeger, als Riagg-hulpverlener, had ik vele jaren een diensttelefoon thuis, waarbij ik geacht werd de kosten van privégesprekken aan mijn werkgever terug te betalen. Die telefoon maakte me niet blij, want maakte me continu bereikbaar, waarvoor ik niet betaald werd. Al heel snel moest ik aan een geheim privételefoonnummer geloven voor de mensen die me wel buiten werktijd mochten bellen. Die regelingen zijn nu verleden tijd of hebben zich verplaatst naar mobiele telefoons.

In DvhN lees ik vandaag over de computervergoedingen aan gemeenteraadsleden. Sommige gemeentes in het noorden geven die niet, andere wel en het lijkt van de gemeenteraad zelf af te hangen of er wat en hoeveel er dan gekregen wordt. Voor zover ik weet is gemeenteraadslid een bijbaantje. In Veendam wordt het meeste computergeld betaald: 108 euro per maand (naast een vaste onkostenvergoeding van 175 euro per maand). Fractievoorzitter Gemeentebelangen Bram Schmaal: 'Mensen die kosten maken moeten daarvoor een vergoeding krijgen. (...) Ik vind het niet meer dan normaal dat het gebruik van mijn internetverbinding wordt vergoed. De regeling moet blijven, met volgend jaar een inflatiecorrectie.'

2-12-2009, Hartstichting betaalt ruim zes ton vertrekregeling

In 2004 kwam de Hartstichting in het nieuws omdat haar directeur, Volkert Manger Cats, een jaarsalaris bleek te hebben van 170.000 euro. Daarop wilde de stichting van haar directeur af. Onlangs werd bij een uitspraak van de rechtbank in een conflict van Cats met de belastingdienst over het schadevergoedingsdeel van zijn vertrekregeling duidelijk dat dat deel inderdaad belastingvrij mag zijn. Ook duidelijk werd hoe die vertrekregeling van Cats eruit ziet. De Hartstichting betaalde hem ruim 600.000 euro, waarin dus een schadevergoeding van 50.000 euro. Ik merk dat de stekels van mijn afweersysteem recht overeind zijn gaan staan waar het de Hartstichting betreft. De aftrekbaarheid van giften aan dit doel doet daar totaal niets aan af.

De huidige directeur van de stichting heeft overigens een salaris van 132.000 euro per jaar.

30-11-2009, Gastouders en gastouderopvangtoeslag

Om met name moeders te stimuleren een baan te zoeken, werd de gastoudertoeslag ingevoerd. Omdat er niet gediscrimineerd mag worden, konden ook bijvoorbeeld oma's zich zo voor oppaswerk gesubsidieerd gaan laten betalen, als bijverdienste, of bijvoorbeeld om met dat geld via legale schenkingen hun (klein)kinderen te steunen. Dat gebruik maken van voor iedereen geldende regels wordt door sommigen fraude genoemd. Per 2010 moeten gastouders aan allerlei nieuwe eisen voldoen, onder andere opleidingseisen en kinder-ehbo. De nieuwe regeling heeft veel weg van een gericht ontmoedigingsbeleid. Hierdoor dreigen veel gastouders af te haken en ouders en kinderen in de problemen te komen, reden waarom de VVD morgen Kamervragen zal stellen met het doel de nieuwe regeling een jaar op te schorten teneinde die beter doordacht in te kunnen voeren. In 'Radar' zag ik vanavond staatssecretaris Dijksma, die, gezien het totaal niet kunnen bevatten van de punten die het VVD-kamerlid Ineke Dezentjé Hamming daar naar voren bracht, zo niet debiel is dan toch wel zeer knap debilitas weet voor te wenden en daarmee te ontsnappen aan de vragen van mevrouw Hamming. (Jammer dat politici zo vaak, in mijn ogen is elke keer er één te veel, kiezen om debilitas mentis voor te wenden.) Ik ben het met mevrouw Hamming eens dat fraudecontrole heel eenvoudig moet kunnen door gewerkte uren te laten correleren met opvanguren. Enfin, wie de VVD-actie wil steunen: http://behoudgastouders.nl/.

25-11-2009, Chipknip en PIN

Het betalen met de PIN verdwijnt in 2012, zo lees ik vandaag in de krant. Bedoeld wordt het betalen met het verouderde en in de ons omringende landen in onbruik geraakte magneetstripsysteem, dat door skimming zo ontzettend fraudegevoelig blijkt. In het buitenland wordt bij pinnen meestal al de chip op de pinpas gebruikt en vooralsnog lijkt het moeilijker daarvan misbruik te maken. In Nederland wordt die chip ook gebruikt voor het handige chipknipsysteem, waarbij kleine bedragen gepast kunnen worden betaald zonder pincode en zonder dat ze de afschrijvingsoverzichten vervuilen. Dit systeem lijkt door gebrek aan belangstelling echter ten dode opgeschreven. Ik gebruik het wel en dat deed me ontdekken dat al sedert zeker een halfjaar in Nederland ook nieuwe pinapparaten, die naast de magneetstrip ook de chip kunnen herkennen, in gebruik zijn. Bij Gamma bleek ik na inbrenging van mijn pas te kunnen kiezen: chippen of pinnen. Juist dezer dagen wilde ik chippen bij V&D ter plaatse. Er werd om mijn pincode gevraagd en ik begreep dus via de chip te gaan pinnen. De caissière begreep het niet en hield vol dat ik ging chippen, zoals mijn bedoeling was, en dat het bedrag van mijn chiptegoed af zou gaan en dus niet van mijn rekening. V&D heeft gewoon de chipfaciliteit niet meer in het systeem, maar gebruikt naast het oude ook het nieuwe pinsysteem. Verwarrend als caissières foute informatie geven. De juffrouw die mij hielp, was zo stellig dat ik het thuis even controleerde op mijn rekening. ING had de pinbetaling als gereserveerd bedrag voor een buitenlandse betaling afgeboekt (ook al niet erg duidelijk dus) en gaf pas twee werkdagen later aan dat het om een betaling bij V&D ter plaatse ging. Ik heb nog zo'n oude 'uitlezer' van de vroegere Postbankchipper, die het moest afleggen tegen de nu dus ook zieltogende chipknip. Met dat apparaatje kan ik de laatste transacties en het tegoed op mijn chipknip met enige moeite (de chip lijkt net iets anders gepositioneerd dan op de vroegere chipper) aflezen en ik vond dat de V&D-transactie inderdaad niet gechipt was. Dat de door elkaar lopende systemen mensen in verwarring kunnen brengen, begrijp ik wel.

22-11-2009, Verafgoding

Veel mensen, in sommige kringen de meeste, kiezen voor de verafgoding van iets of iemand buiten zichzelf om zo niet aan de eigen goddelijke, zeg van God gegeven mogelijkheden toe te hoeven komen. Ik moest er vanmorgen aan denken toen ik naar 'Nederland zingt op zondag' met Arie van der Veer keek. Ik vind dan wel dat er met het christendom op zich niets mis is, maar het gegeven dat veel christenen, zo niet de meeste, Jezus vereren als een god en daarmee voortdurend gericht zijn op krachten buiten die van zichzelf, betreur ik wel. Ik zie Jezus meer als een voorbeeld van een mens die tot het uiterste ging om zichzelf recht te doen en ik geloof daarbij dat het ook onze opdracht is om te pogen zo dicht mogelijk bij onze eigen kern te komen en daaraan recht te doen. Iets of iemand buiten jezelf verafgoden, kan daaraan in mijn visie slechts afbreuk doen.

Hulpverleners (en niet alleen zij) kennen in zekere zin hetzelfde probleem als Jezus. Er zijn cliënten die ook hun hulpverlener beginnen te verafgoden. Ze zien hem of haar als een levensvoorbeeld zo niet levensideaal, ze projecteren alle eigen tekorten op die persoon en misbruiken dat beeld om de eigen ontwikkeling en de verantwoordelijkheid daarvoor, die kennelijk te beangstigend is, uit de weg te gaan. Ik heb dat zelf in mijn hulpverlenersbestaan ook gekend en ik heb er nog af en toe last van als blijkt dat zo'n oude relatie bijvoorbeeld leidt tot stille telefoontjes.

In feite zijn idealisaties altijd destructief ten aanzien van het eigen ik. Dat geldt zowel bij idealisering van een medemens als bij een religieus projectiescherm zoals Jezus van Nazareth door eeuwen heen verworden is. Ik meen dat onze wereld een flinke stap verder zou zijn en zou kunnen gaan als meer mensen zich zo bewust zouden worden. Want bewustzijn wijst altijd terug naar het ik, naar eigen keuze en eigen verantwoordelijkheid. Voor wie durft opent het deuren tot nieuwe wegen, waarop het in opvoeding en religie meegekregen beeld van niet te deugen steeds verder verbleken kan en ruimte ontstaat de draad van het eigen bestaan (uiteindelijk) ter hand te nemen.

20-11-2009, Boer zoekt vrouw

'Boer zoekt vrouw', was de leus bij een evangelisatiecampagne vandaag op de markt in Veenendaal. Er lagen wat balen hooi, er stond een opgetuigde trekker en een aantal mensen stonden met een mandje uit te delen kleine zakjes drop met daaraan een button met alweer 'Boer zoekt vrouw'. Ook ik werd aangesproken en kreeg zo'n zakje drop. 'Boer zoekt vrouw', zo las ik hardop. Toen draaide ik de button om: 'God zoekt jou', hoorde ik mezelf vervolgen. Want dat stond achterop de button. 'God zoekt ook u', zei de jonge vrouw me. 'Hebt u wel gehoord van de Here Jezus?' Ik zei dat ik van hem gehoord had, dat ik christelijk gereformeerd was opgevoed. 'Heel goed', vond de vrouw. En ik legde het zakje dropjes terug. 'Geef het maar aan iemand anders', zei ik. 'Dat is goed', zei zij. Wat er te zeggen was tussen ons, werd niet gezegd. Zij stond er niet om iets van mij te horen. Zij was daar slechts om mij iets mee te geven, niet om iets terug te krijgen. En ik liet het zo.

9-11-2009, Steeds meer ongevraagde glossy's

Ik ontvang er maandelijks een paar kilo van: ongevraagde glossy's, tijdschriften op kleurrijk duur papier. Wie doet er niet aan mee? Bijna elke zichzelf respecterende instantie, ook bij de overheid, veel bedrijven waar ik mee te maken heb, goede doelen, allemaal menen ze me ongevraagd een periodiek toe te moeten sturen, liefst in plastic verpakt. Ik haal het plastic eraf en gooi het ongevraagde drukwerk subiet bij het oude papier. Ik weet dat velen met mij dat precies zo doen. Mijn inboedelverzekeraar stuurt me er één, mijn ziektekostenverzekeraar, de importeur van mijn auto, mijn pensioenfonds, het UWV, om er maar een paar te noemen. Omdat ik ook nog als bewindvoerder postadres ben voor een paar derden die geen van allen belang hebben bij al dit papier, ontvang ik verschillende van die periodieken ook nog in meervoud. Omdat mijn vrouw bij hetzelfde pensioenfonds en bij dezelfde ziektekostenverzekeraar zit, ontvangen we van deze instanties altijd twee identieke exemplaren. En alles belandt dus direct bij het oude papier. Zonde vinden we dat! Om geen van deze periodieken hebben we gevraagd en eigenlijk vinden we dat we ze niet zouden moeten ontvangen en dat bijvoorbeeld onze pensioenuitkeringen beter met een euro per maand verhoogd en onze ziektekostenpremies met een euro per maand verlaagd zouden kunnen worden, om maar wat te noemen. Tegelijk weet ik hoe moeilijk van dit soort dingen af te komen is. Ik heb dat eindeloos geprobeerd bij bepaalde goede doelen, maar de enige optie bij sommige bleek om geen giften meer over te maken en dan nog duurde het jaren voordat de glossy's uitbleven. Het is een wondere wereld, waarin we leven!

6-11-2009, AOW naar 67: dubieus artikel!

Op 3 oktober stond er in Dagblad van het Noorden een artikel onder de titel 'Dubieuze argumenten voor 67 jaar'. Met name het argument van minister Donner dat mensen die de vergrijzing ontkennen asociaal zijn, werd daarin onderuit gehaald. Volgens het artikel staan dubieuze argumenten om de AOW-leeftijd te verhogen naar 67 jaar in schril contrast tot de bittere werkelijkheid van keiharde sterftecijfers: immers, in de leeftijdsgroep tussen 65 en 75 sterft jaarlijks een kwart, aldus het artikel.

Ik reageerde als volgt:
In 'Uitgesproken!' van 3 oktober schrijft u letterlijk: 'In de leeftijdsgroep tussen 65 en 75 jaar sterft overigens jaarlijks al een kwart.' Ik concludeer dat ik op mijn 65ste verjaardag 75 procent kans heb om mijn 66ste te halen. Op mijn 66ste verjaardag heb ik weer 75 procent kans om 67 te worden. Intussen denk ik dat er iets in het door u gestelde helemaal niet klopt. Als het wel zou kloppen, zou de AOW-leeftijd zeker niet naar 67 verhoogd hoeven te worden, aangezien tussen 65 en 67 jaar al 44 procent van de potentiële AOW'ers zou zijn overleden. Toch? En wat zouden bedrijven die 66- en 67-jarigen in dienst hebben moeten met zoveel sterfgevallen onder hun personeel?

Zwak vind ik het dat mijn reactie niet geplaatst werd en dat ik daarop ook geen enkele reactie ontving. Fouten: prima. Maar corrigeer ze alsjeblieft wel.

28-10-2009, 0900: Einde in zicht?

Al eerder publiceerde ik (mijn ongenoegen) over 0900-nummers. Zie o.a. hier, hier2 en hier3. Inmiddels circuleren verschillende lijsten met 0900-vervangers (op verzoek kan ik ze u mailen) en zijn er een paar websites die zich met name op deze vervangende gewone nummers richten. Sinds deze week heeft ook de Consumentenbond zo'n lijst vervangende nummers online! Het is ook logisch dat dit gebeurt. Het is onterecht als klanten (soms extra dure) nummers moeten bellen die buiten hun belbundels vallen. Alleen kpn en (soms ook) de 0900-houder zelf hebben hieraan financieel gewin. En als de service op deze zogenoemde servicenummers nu zo goed zou zijn ... gemiddeld is die nergens zo slecht als hier!

Het zou goed zijn als bedrijven en instellingen zich meer zouden realiseren hoeveel klanten ze mislopen doordat velen ervoor kiezen geen 0900-nummers meer te bellen.

21-10-2009, Vuurwerk 2009-2010

Gisteren is in mijn wijk het afsteken van vuurwerk weer begonnen, vanavond waren de duizendklappers aan de beurt. Asociaal, vind ik. En zij vinden mij asociaal. Jammer dat het de initiatiefnemers van het burgerinitiatief 'Meer plezier met minder vuurwerk' niet gelukt is consumentenvuurwerk in de ban te krijgen. Voor de politie zal, zoals ik eerder meemaakte, dit soort overlast een zodanig lage prioriteit hebben dat ik de frustratie van het gaan bellen maar uit de weg ga. (Ik verdenk de politie ervan de handen niet aan vuurwerkoverlast te willen branden.)

Hybride auto's

Hybride auto's zijn wat CO2-uitstoot betreft minder milieuvriendelijk dan vaak wordt aangenomen, zo meldt DvhN (GPD) vandaag. De schoonste en dus zuinigste dieselauto's van dezelfde klasse hebben minder CO2-uitstoot dan de Toyota Prius en de Honda Civic of Insight. Het belastingvoordeel en de kortingen op BPM en motorrijtuigenbelasting gaan echter met name naar de hybrides. Dat geldt ook al voor de bijtelling voor leaseauto's: 14 procent voor hybrides tegen 20 procent voor de zuinigste diesels. En dat maakt dat veel hybrides als leaseauto worden aangeschaft. Volgens de VNA (Vereniging Nederlandse Autoleasebedrijven) zijn drie van de vier hybrides die nu verkocht worden leaseauto. Volgens die VNA zijn als leaseauto's diesels milieuvriendelijker, omdat leaseauto's vooral meer kilometers op de snelweg rijden.

Ik kan de milieuaspecten niet beoordelen. Wel weet ik uit eigen ervaring met Toyota Prius (voorlaatste generatie, die van 2009 zou iets zuiniger zijn) dat de fabriek de verbruikscijfers gunstiger voorstelt dan in de praktijk redelijkerwijs haalbaar is. Ik heb nu ruim 80.000 km. ervaring. Met als maximumsnelheid 100 km. per uur (106 op de teller) kan ik over alle kilometers (ook binnenwegen en stadsverkeer) berekend gemiddeld 20 kilometer op een liter rijden, met maximum 120 km. per uur (126 op de teller) wordt dat 18,5 km. Vermeldenswaard is daarbij dat ik de auto vrijwel niet gebruik voor korte stadsritjes en vrij geregeld kies voor autoweg mijdende routes. Ik heb eens een rit naar een bijna 30 km. verderop gelegen plaats gemaakt, 60 km. totaal dus, geen autoweg, proberend zo zuinig mogelijk te rijden. Toen kwam ik op 25 km. per liter. Dat is dus ook mogelijk. Maar het verkeer is doorgaans gejaagd en niet op zuinig rijden ingesteld en dus word je als zuinige rijder (te) gemakkelijk een gevaar op de weg.

Led-lamp Nationale Postcodeloterij

De Nationale Postcodeloterij deelt dezer dagen led-lampen uit onder haar deelnemers. Het gaat om energiebesparing, reden ook waarom de gloeilamp in Europa geleidelijk wordt afgeschaft. Bij de nu dus ouderwetse, langzaam op lichtsterkte komende spaarlampen viel me al op dat de op de verpakkingen gemelde lichtopbrengst, in feite lichtstroom (een andere eenheid dus dan lux, dat staat voor verlichtingssterkte), in vergelijking tot gloeilamplicht niet klopte. Ik had altijd het gevoel dat de lichtopbrengst van de spaarlamp te rooskleurig werd voorgesteld. De verhoudingen van de led-lamp van de Postcodeloterij liggen nog mooier: verbruik 6 W voor vergelijkbaar 60 W gloeilamplicht. Wel zie ik op de verpakking van de led dat de lichtopbrengst meer is dan 300 lumen (> 300 lumen), een vage aanduiding in mijn ogen. Op de verpakking van een Philips gloeilamp van 60 W zie ik dat de lichtopbrengst 710 lumen is. Of de led met meer dan 300 lumen daaraan zal gaan tippen?

De led's moeten meer dan 25 jaar meegaan, uitgaande van vier branduren per dag. Een lamp die hele nachten brandt, moet dan nog altijd meer dan acht jaar meegaan, een lamp die continu brandt meer dan vier jaar. Dan zie ik op de verpakking van de led iets wat ik niet begrijp: 1 led-lamp is gelijk aan 50 gloeilampen is gelijk aan 8 gewone spaarlampen. Ik vind geen uitleg over deze gelijkstelling, ook niet in het meegeleverde promotiemateriaal. Daarin vind ik wel dat de jaarlijkse besparing van de lamp € 17,- is, naar ik aanneem ook weer bij vier uur branden per dag. Dat is een besparing van 1,2 cent per uur, waarbij dus wordt uitgegaan van een all-in kWh-prijs van ongeveer 24 cent, volgens mij een redelijk correcte aanname. Uiteraard klopt de besparing alleen dan als een 6W-led inderdaad de plaats van een 60W-gloeilamp inneemt. (Bij de berekening ben ik uitgegaan van de gratis verkregen led-lamp. Er zijn geen aanschafkosten meegerekend.) Als heel Nederland nu drie gloeilampen vervangt door led, zo lees ik in de bijgeleverde documentatie, dan besparen we meer dan het totale elektriciteitsverbruik van Amsterdam. Uit deze vergelijking moet het totale Amsterdamse elektriciteitsverbruik gemakkelijk te berekenen zijn: We hebben in Nederland 7,4 miljoen huishoudens, inclusief eenpersoonshuishoudens. Het gaat dan dus om 22,2 miljoen led-lampen die gezamenlijk 4,5 miljoen kWh besparen. Amsterdam heeft 762.000 inwoners, zodat het totale Amsterdamse elektriciteitsverbruik, dat is inclusief bedrijven, industrieën, trams, gemeente, eigenlijk alles dus, omgerekend per inwoner van de stad uit zou komen op minder dan 6 kWh per dag. Het lijkt me dat Amsterdam al redelijk zuinig met z'n energie omgaat, als dit althans klopt, wat ik nauwelijks kan geloven.

P.S. Omdat de lamp wat blauwachtig licht geeft, heb ik ervoor gekozen hem niet in huis, maar in een buitenlamp te gebruiken. De lichtopbrengst valt me overigens niet tegen. Dat bracht me ertoe de lamp nog even uit te nemen om het verbruik te controleren. Dat is inderdaad 6 Watt. Mij viel wel op dat na een paar nachten gebrand te hebben een deel van de laag aan de binnenkant van de lampbol, waardoor de lamp mat is en je de led's niet direct ziet, verdwenen is, waardoor de led's zichtbaar beginnen te worden. Als ik de lamp niet cadeau had gehad, was ik er zeker mee naar de winkel teruggegaan!

P.S.2 (1-11-2009) Ruim een week geleden heb ik mijn bovenstaande bevindingen, inclusief de P.S., per fax aan de Postcodeloterij en in kopie aan de fabrikant van de lampen doen toekomen. Ik kreeg geen reactie.

P.S.3 (5-8-2012) Vandaag heeft mijn postcodelamp, nog altijd in dezelfde buitenlamp die alleen bij duisternis brandt (automatische schakeling), de geest gegeven. Als we ruwweg uitgaan van 12 branduren per etmaal gedurende minder dan 34 maanden, heeft de lamp dus zo'n 12.000 uur gebrand. Enkele conventionele spaarlampen (Philips) hielden het voorheen in hetzelfde armatuur aanzienlijk langer vol.

20-10-2009, Tijd voor de bladblazer!

Voor lawaaimakers komt er een mooie tijd aan, de tijd van de bladblazer. Want laten we wel wezen: de bezem is hopeloos ouderwets. Een paar vierkante meters tuin, een boom in de buurt of een beetje wind en je kunt niet meer zonder zo'n blazer. Fijn ook voor de buren, vooral als ze nog even in de tuin wat zonnestralen op proberen te vangen. Het mooie is dat je de bladeren eindeloos heen en weer kunt laten vliegen en dat je, als je ze maar niet in de container stopt, morgen met nog meer bladeren aan de slag kunt. Dat ík het hanteren van zo'n ding asociaal vind, dat doet niet ter zake. Dat begrijp ik.

19-10-2009, DSB en identificatie met de agressor

DSB is failliet. De bank heeft meer dan een week liggen stuiptrekken en de media zaten er bovenop. Boodschappers werden voor talloze gedupeerden tot daders, maar wat me het meest opviel, was de al snel optredende identificatie met de agressor, het bekende afweermechanisme, waarin machteloosheid en vernedering traumatiserend dreigen in te werken en die traumatisering nog even wordt afgeweerd door zich te identificeren met degene die het onheil heeft veroorzaakt. Zo leidde deze identificatie tot een verwrongen soort gehechtheid, waarin tijdelijk het loyaliteitsconflict kon worden opgelost en de eigen woede geneutraliseerd. Te hopen is dat deze getraumatiseerden alsnog hun werkelijke gevoelens boven water weten te halen en daarmee de boodschappers boodschappers laten.

16-10-2009, Besparen op vuilnis

'Besparen op vuilnis: betalen per zak of kilo spaart portemonnee én milieu', zo luidt de aankondiging in de index van de nieuwste Geldgids van de Consumentenbond. Uit het artikel begrijp ik dat betalen per zak of kilo leidt tot 60 procent minder groenafval en tot 50 procent minder restafval (grijze container). 'Het is onduidelijk in hoeverre deze daling mede wordt veroorzaakt doordat consumenten hun afval elders dumpen', zo wordt er toegevoegd. Ik begrijp dat 35 procent van de gemeenten dit zogenoemde Diftarsysteem inmiddels gebruikt. Als fietstochtenfietser herken ik die gemeenten al op de eerste kilometers van een tocht aan het langs de buitenwegen uit auto of aanhanger gekieperde vuil. Ik neem aan dat de desbetreffende gemeenten daar ook weet van hebben. Maar er is meer. In een naburige gemeente hier geldt het gewichtsprincipe ook. Daar klaagt men over de vele vuurtjes die er de laatste jaren gestookt worden, waarbij er werkelijk van alles wordt verbrand, soms in vuurkorven, vaker in van die grote olieblikken en zomaar op de grond. Zo nodig wordt er benzine toegevoegd. Mensen durven, als ze eenmaal hun slaapkamers verziekt van de rooklucht hebben aangetroffen, hun ramen niet meer open te zetten voor het geval de buren vuilnis gaan verbranden. Op zich logisch inderdaad dat er in de desbetreffende gemeenten minder vuil wordt opgehaald. Maar om nu te zeggen dat het beter is voor het milieu, dat gaat mij echt te ver.

15-10-2009, Internet vreet stroom, enkele berichten

Volgens een ANP-bericht van vandaag zou internet goed zijn voor twee procent van het totale energieverbruik, ongeveer net zoveel als de luchtvaart voor z'n rekening neemt. Het verbruik in datacenters zou in twee jaar met 52 procent zijn toegenomen.

Op 13-9-2007 publiceerde onze politicus Jan Marijnissen onder de titel 'Energieverbruik internet en IT' het volgende: 'In CO2-uitstoot gemeten is dat (verbruik) al bijna net zo groot als dat van de wereldwijde luchtvaart.'

Intermediair publiceerde in mei 2008 onder de titel 'Internet vreet energie' het volgende: 'Het energieverbruik van het hele internet is wel redelijk te schatten. Gerhard Fettweis, hoogleraar elektrotechniek aan de technische universiteit van Dresden, zocht het aanvankelijk uit voor Duitsland. Fettweis berekende dat alle datacentra en infrastructuur, zoals routers en internetknooppunten, in 2006 gezamenlijk twee procent van het totale energieverbruik van Duitsland voor hun rekening namen. Mobiele telefonie, dat loopt via dezelfde kabels als internet, was verantwoordelijk voor één procent. Alle Duitse pc's, beeldschermen en laptops droegen nog eens zeven procent bij. Volgens Fettweis is het energieverbruik van de Duitse ict-sector dus tien procent van het totale verbruik. Fettweis berekende ook dat de wereldwijde ict-sector net zoveel koolstofdioxide uitstoot als al het vliegverkeer.'

Verschillende cijfers dus, maar wel steeds de vergelijking met het internationale vliegverkeer. Over de Nederlandse verbruiksontwikkeling lees ik op milieuennatuurcompendium.nl, waarin ons CBS participeert, het volgende: 'In 2008 is het binnenlands energieverbruik 0,7 procent lager dan in 2007. De daling doet zich voor bij vrijwel alle energiedragers, met uitzondering van aardgas. In 2008 is het aardgasverbruik met 4,2 procent toegenomen ten opzichte van het jaar ervoor.'

Een dalende tendens dus. In augustus van dit jaar schrijft het AD: 'Nederlanders hebben in de eerste zes maanden van 2009 minder stroom gebruikt dan in de eerste zes maanden van vorig jaar, dat blijkt uit cijfers van netbeheerder TenneT. Het elektriciteitsgebruik lag in juni van dit jaar 5,25 procent lager dan in dezelfde maand vorig jaar. In januari lag het verbruik nog gelijk met een jaar eerder, de maanden daarna is het elektriciteitsverbruik steeds verder gedaald ten opzichte van een jaar eerder.'

In mei van dit jaar schreef de Volkskrant: 'Het wereldwijde elektriciteitsverbruik zal dit jaar voor het eerst sinds 1945 dalen. Dit verwacht het Internationale Energie Agentschap (IEA) in een raming die bedoeld is voor de energieministers van de G8-landen, die zondag bijeenkomen. Volgens het IEA daalt het stroomverbruik in 2009 wereldwijd met 3,5 procent. In de OESO-landen ligt het gemiddelde op 5 procent, aldus de Britse zakenkrant Financial Times, die vrijdag over de raming berichtte.'

Axa-fietssloten

In december 2007 voor het eerst in het nieuws, nu in de herhaling: sommige Axa-fietssloten deugen niet. In Assen zijn de voorbije weken fietsendieven aangehouden met een loper die de sloten met types SL7 en SL9 moeiteloos zou openen. In zes weken tijds kreeg de Asser politie 300 aangiftes van fietsdiefstal binnen, de helft (dus 100) meer dan dezelfde periode vorig jaar.

Twee jaar geleden schreef ik er het volgende over:
Vandaag in 'de Volkskrant' zie ik dat van Axa de types SL7, SL9 en 583 niet meer voldoen, terwijl ze waarschijnlijk hier en daar nog wel te koop zijn. De sloten gaan gemakkelijk open met een loper. Ook Albussloten zouden tekortschieten. Axa biedt eigenaars een tweede (los) slot met korting. Dat is niet wat ik als gedupeerde klant verlang: een tweede slot op mijn fiets. Ik wil het bij één houden, maar dan wel een goede. De oude moet er dus af en een nieuwe erop. Zo eenvoudig is dat.
Uit mijn mail aan Axa:
Ik heb een fietsslot uit de SL7-serie, mijn vrouw uit de SL9. De sloten blijken niet afdoende, zo lees ik in de Volkskrant van vandaag. Wilt u ons tegemoetkomen in de vervanging? Wij zijn er NIET op uit om een tweede slot aan te schaffen, wel om het huidige te vervangen.
Axa reageerde met een standaardmail en ging in het geheel niet in op mijn verzoek om een tegemoetkoming voor het vervangen van de bestaande fietssloten.
Ik waagde een tweede poging en kreeg toen als reactie dat de sloten niet vervangen moesten worden, want dat dan de chipregistratie bij politie en verzekeraars niet meer zou kloppen. (Hoe kortzichtig kun je zijn!) Het bleef dus bij de kortingsactie voor een kabelslot, waarvan wij geen gebruik hebben gemaakt. Ik neem aan dat we niet de enigen waren die geen belang hadden bij een tweede slot.

9-10-2009, Landal

In de nazomer kreeg ik een promotiemail van Landal, waarvan we door de jaren heen geregeld een vakantiebungalow gehuurd hebben. Er werd me een korting tot 200 euro op een weekhuur in het vooruitzicht gesteld als ik een bijgevoegde link zou volgen. Dat deed ik en ik boekte ook nog een bungalow, voor de tweede maal dit seizoen. Bij de prijsopgave zag ik de korting er niet expliciet bij staan, maar ik nam aan dat die toch verrekend was.

Ter plekke in het bungalowpark kwam ik er achter dat we de volledige prijs betaald hadden.

Toen ik toch in Groningen was, wipte ik aan bij het kantoor van Landal, vlakbij de A7-afrit Hoogkerk. Ze zijn daar niet erg voorbereid op binnenlopers. Het gaat praktisch allemaal via hun 0900-nummer en ook via internet natuurlijk. Desondanks werd ik bijzonder vriendelijk te woord gestaan en ik kreeg de belofte mee dat een bedrag van een kleine 60 euro binnen twee à drie weken op mijn rekening bijgeboekt zou worden. Wat er precies was fout gegaan, werd me niet echt duidelijk. Je volgt een link en moet dan weer kiezen uit andere links en zonder dat je het merkt, ben je alweer uit de aanbieding weggesurft. Zo zal het wel gegaan zijn.

Gisteren, precies vier weken na de belofte betreffende de teruggave, was ik weer bij Landal in Groningen, nu om te vragen wat er was fout gegaan met de terugbetaling die ik nog niet op mijn rekening was tegengekomen. Dat werd echter niet duidelijk, want de meneer van de overboekingen was die dag net vrij. Maar morgen, vandaag dus, zou ik teruggebeld worden. Dat werd ik ook en ik begreep dat er één en ander was zoek geraakt, maar dat ik het bedragje de komende week dan toch tegemoet zou kunnen zien.

Zijn het alleen te veel schijven waarover zoiets loopt, dat het fout gaat, of is het de bedoeling dat klanten afhaken? Ik weet het niet. Ik weet wel dat helaas de tijd voorbij is dat iemand die je iets toezegt namens een bedrijf dat ook zelf kan regelen.

7-10-2009, Spaarlampen?

Deze week verving ik een spaarlamp in mijn buitenlamp. Niet omdat-ie het niet meer deed, maar omdat het buiten kouder wordt. De lamp die ik bij mijn voordeur gebruikte, een lamp van Ikea, deed er bij koude wel erg lang over om tot een beetje lichtopbrengst te komen. Vandaar. Ik verving de lamp door een nieuwe Philips Energy 8W, met volgens de verpakking een levensduur van zes jaar. Helaas moest ik een dag later de lamp opnieuw vervangen. Alhoewel de lamp een aantal uren normaal licht gegeven had, kwam hij nu niet meer op gang en bleef steken bij een fractie van de bedoelde lichtopbrengst. Hoe gaat zoiets: Je koopt een paar lampen, probeert of ze het doen en legt ze dan in een la voor het moment waarop ze nodig zijn. Een aankoopbonnetje heeft dan geen zin meer en zou wellicht ook al niet meer leesbaar zijn. Ik heb er Philips een mail over gestuurd, want een paar uur is wel erg veel minder dan de beloofde zes jaar, al zal de levensduur ook wel aanzienlijk lager liggen voor een lamp die de hele nacht brandt. Mocht ik reactie krijgen, dan zal ik die hier vermelden:

Philips beloofde me na enig heen en weer mailen, waarin opnieuw naar al gegeven informatie werd gevraagd, een nieuwe lamp te zullen sturen. Die heb ik inmiddels ook ontvangen. Uit coulanceoverweging, zo lees ik in de begeleidende brief. Kennelijk behoeft een spaarlamp voor Philips niet echt aan kwaliteitseisen te voldoen. (15-10)

Mijn ervaring met goedkope spaarlampen van niet bekende merken is dat ze het veel sneller opgeven dan de ouderwetse gloeilamp. Dat er geschermd wordt met zoveel duidend gebruiksuren, klopt gewoon niet. Tot nu toe was mijn ervaring met spaarlampen van Philips veel gunstiger. Daarom heb ik hier nog een paar exemplaren van hetzelfde model dat deze week maar een paar uren meeging liggen.

Vanmiddag ben ik eropuit geweest om me te oriënteren in de optie led-lampen. Wel, die zijn er. Een ledlamp die een beetje licht geeft, kost echter nog dertig euro en het licht heeft in mijn ogen niet een prettige kleur. Er zijn ook van die reflectorlampjes, die de 220V-halogeenreflectortjes zouden moeten vervangen. Zover zijn ze echter nog lang niet. De 1,5W-variant heeft een lichtopbrengst van, naar mijn schatting, 10W halogeen en heeft uitgesproken onplezierig blauwig licht. Ik vind de prijs van die dingen daarnaast nog veel te hoog. Op de meeste verlichtingspunten kies ik vooralsnog voor de bijna verboden gloeilamp en voor halogeenreflectortjes van 50W. Beseffende dat gloeilampen minder dan een half procent van de energieconsumptie voor hun rekening nemen, heb ik daar geen moeite mee.

'Nieuwe oogst' bij Dirk

'Nieuwe oogst' adverteert Dirk van den Broek deze week voor z'n mandarijnen. Dat is mooi vroeg en daar ga ik dus op af. 'Nieuwe oogst' staat bij het vak. Wat ik aantref zijn mandarijnen uit Argentinië, helemaal geen nieuwe oogst dus. Nieuwe oogst komt in oktober van het noordelijk halfrond, meest uit Spanje. Oude mandarijnen zijn dikwijls droog. Ik hoef ze niet omdat ze te vaak tegenvallen. (Nog) geen mandarijnen dus.

In verband met de misleiding spreek ik twee winkeldames. Ze hebben geen idee van noordelijk halfrond en zuidelijk halfrond, weten schijnbaar niet dat waar het hier najaar is het daar voorjaar is. En de groenteman is vrij. Eén ding weten de dames: 'We hebben nieuwe oogst mandarijnen in de aanbieding!' Daar laat ik het dan maar bij.

Let overigens op. Als er wordt geadverteerd met een bepaald land van herkomst is de kans zeker 50 procent dat die herkomst niet klopt. Hetzelfde geldt als bij een vak een land van herkomst wordt aangegeven. Jammer, zulke nonchalance.

4-10-2009, Horeca

Ik heb het een beetje gehad met de Nederlandse horeca. De service is me te vaak slecht en de prijzen zijn, vergeleken met andere Europese landen, veelal hoog. Dit jaar maakte ik naast de Nederlandse horeca ook gebruik van de Spaanse, Duitse, Oostenrijkse en Tsjechische. Inderdaad: de Nederlandse valt uit de toon! Ik ben dit jaar een paar maal uit een gelegenheid weggelopen omdat de wijze waarop we tegemoet getreden werden me totaal niet aanstond. Ik ben weggelopen omdat men ons voor Piet Snot liet zitten en weigerde ons te zien. Ik ben weggelopen omdat er geen plekje te vinden was waar normale conversatie niet verstoord zou worden door een te luid spelende geluidsinstallatie met een vervelende radiozender. Ik heb tweemaal een klacht ingediend bij de Voedsel en Warenautoriteit, omdat ondanks het verbod in de gelegenheid gewoon gerookt werd en geen nietrokersgedeelte meer aanwezig was. Wat te denken van een midden in de etensresten van de vorige gasten opgediende maaltijd? En van het chagrijn dat naar voren kwam toen ik daar iets van zei? Eén keer een mooie pannenkoek, maar van onderen echt verbrand ... Eén keer een schnitzel idem. Gebakken aardappeltjes zijn in Nederland verder zomaar en meestal gefrituurde aardappeltjes en soms is het frituurvet zo lang gebruikt dat het giftig geworden is en ik er achteraf misselijk van word. Een beetje slagroom kloppen is de dames en heren te veel moeite, omdat men meent dat we maar met de spuitbus genoegen moeten nemen. 'Nee, daar kunnen we niet aan beginnen!' En dan die neiging bij te veel gelegenheden om frisdrank uit anderhalve literflessen te schenken, waardoor al snel geen prik meer te vinden is. Moet je zien hoe schaapachtig er soms gekeken word als je daar wat van zegt! Het in mijn ogen vanzelfsprekende afrekenbonnetje is bij veel gelegenheden wel erg lastig. En bij het afrekenen maakte ik mee dat bij het aanpakken van het wisselgeld bleek dat het te betalen bedrag spontaan fors naar boven was afgerond. 'Nee', moest ik zeggen, 'een fooi wordt niet ingehouden, maar gegeven. En in Nederland geef ik die alleen als er in mijn ogen iets extra's voor me is gedaan.' Natuurlijk, ik kwam ook goede zaken en uitstekende service tegen, kwaliteit en enthousiaste bediening, maar over het Nederlandse horecageheel ben ik slecht te spreken. Dat wilde ik toch eens kwijt.

1-10-2009, Bel-me-niet.nl

Vandaag heeft het wettelijke bel-me-niet-register bel-me-niet.nl de plaats ingenomen van de vroegere niet-wettelijke registratie van infofilter.nl. 'Het wettelijk Bel-me-niet Register stelt zich ten doel om de irritatie over ongevraagde telemarketing aan natuurlijke personen te verminderen', zo begint de homepage van het nieuwe register. Het kan natuurlijk door een grote toestroom van gebruikers zijn, maar de site is vooralsnog trager dan stroop. Bij mij duurde het tot meer dan vijf minuten voor een gevraagde pagina verscheen. Dan laat je het meestal wel om eens even wat te bladeren of de eigen uit Infofilter meegebrachte blokkade in te zien. 'Let wel op dat inschrijvingen die afkomstig zijn uit het oude Infofilter bestand slechts 3 jaar geldig zijn en dus verlopen. Dit wordt niet automatisch aan u gemeld. Als u zich op dat moment of al eerder wilt inschrijven in het Bel-me-niet Register dan dient u daartoe zelf initiatief te nemen', zo vermeldt de homepage verder. Wat voor initiatief genomen moet worden, wordt helaas niet duidelijk. Ik heb maar aangenomen dat je, om je inschrijving net als een nieuwe inschrijving onbeperkt geldig te houden, die opnieuw moet opslaan. Als je dat doet, volgt een mailtje met onduidelijke inhoud, dat in elk geval wel duidelijk maakt dat er een wijziging op je telefoonnummer is geconstateerd. En ten slotte: Let erop dat veel ongevraagde telefoontjes medewerking vragen aan allerlei onderzoeken. Deze telefoontjes kunnen niet op het bel-me-niet-register worden geblokkeerd, maar daarvoor moet u naar onderzoekfilter.nl. Te hopen is dat er voldoende smeerolie op de servers aanwezig is om de sites niet totaal vast te laten lopen.

30-9-2009, Lekkende keukenkraan

Dat kan gebeuren, dat een kraan gaat lekken. Maar als een keramische merkkraan binnen vijf jaar lekt, roept dat bij mij toch vraagtekens op. Ik belde het keukenbedrijf dat de keuken in 2004 installeerde en kreeg te horen dat voor 20 euro een nieuw binnenwerk zou worden geleverd en dat de installatiekosten daarvan 45 euro zouden bedragen, totaal 65 euro, waarmee ik akkoord ging. Omdat ik een maand later nog niets had gehoord, moest ik opnieuw bellen en kreeg toen een afspraak op vrijdagmiddag van de daaropvolgende week. De monteur die toen kwam, kon het binnenwerk echter niet loskrijgen en concludeerde tot 'totale verkalking' met als gevolg dat de kraan vernieuwd zou moeten worden. Binnen vijf minuten was hij weer weg.

Ik vond dat we ter plaatse een waterhardheid van 6 dH hebben, dus zacht water. Ik belde met de importeur van de kraan en begreep dat er vijf jaar garantie op onderdelen gold en dat mij dus twee nieuwe binnenwerken (voor de zekerheid ook één voor de niet lekkende warme kraan) gratis zouden worden toegestuurd. Ik ontving die de daaropvolgende dag. Daarop belde ik de plaatselijke installateur die ik wel vaker hier heb gehad, maar die niet de keuken had geleverd en geïnstalleerd. Een week later kwam een monteur van dat bedrijf langs en verving de binnenwerken van beide kranen, waarbij het mij leek dat het binnenwerk van de koude en lekkende kraan moeilijk te demonteren was, maar de monteur vond dat het wel vaker gebeurt dat het wat moeite kost om zoiets los te krijgen. Zodra ik de rekening hiervoor ontvang, zal ik hierachter de hoogte daarvan vermelden: € 45,01.

Mijn fietsenmaker

Mijn Gazelle heb ik nu ruim een jaar. Ik kies eigenlijk principieel voor een echte fietsenmaker als ik een nieuwe fiets nodig heb. Daar kan ik tenminste terecht als er iets aan mankeert. Alhoewel ... Al jaren ben ik zuinig als het gaat om onderhoudsbeurten. Volgens mijn fietsenmaker moet een fiets jaarlijks helemaal nagezien worden. Ik merkte dat zo'n beurt eigenlijk steevast minstens één vervolgbezoek bij de reparateur met zich meebrengt, omdat iets wat tot aan die beurt goed functioneerde daarna ineens niet meer goed werkt. Het laatste voorbeeld is dat ik mijn vorige fiets meekreeg terwijl die niet meer wilde schakelen en vast zat in de eerste versnelling. Ik bedoel maar ...

Is mijn fietsenmaker niet goed? Dat kan ik ook niet zeggen. Het is één van de grootste zaken van de regio en ik kom er al meer dan 30 jaar. Uiteindelijk komt alles dan ook wel weer goed, maar dat extra bezoek dat nodig is na bijna elke servicebeurt, dat hoeft voor mij dus niet.

Mijn nieuwe fiets heb ik na een halfjaar voor onderhoud ingeleverd. Dat was gratis. Na 2900 kilometer gefietst te hebben, was ik vervolgens toe aan een nieuwe achterband. Dat vond ik snel, want ik heb mijn banden altijd goed op spanning. En toen begon er medio dit jaar iets te rammelen, naar ik meende aan of in de verende voorvork. Tja, met m'n fiets moet ik nu eenmaal al vele jaren lang vaker naar de reparateur dan met m'n auto ... (Daarmee rijd ik een dikke 25.000 km. per jaar.) Vlak voor ik in heuvelland op fietsvakantie zou gaan, vroeg ik de monteur naar de rammel te kijken. Hij draaide wat aan de draaiknoppen bovenop de voorvork en vond dat ik het nog maar eens moest proberen. Al direct meende ik dat het probleem niet was opgelost, maar ja, voor de zekerheid vond ik dat ik niet meteen rechtsomkeert moest maken, maar het wat uitgebreider moest uittesten. Zo begon ik mijn fietsvakantie met daarin behoorlijke afdalingen op niet altijd even gladde wegen.

Na mijn vakantie vervoegde ik me opnieuw bij mijn fietsenmaker. Het was net lunchpauze en de monteurs waren er niet. De eigenares van de zaak stond me te woord en meende dat er, nu de eerste ingreep niets had opgeleverd, een afspraak gemaakt moest worden om de voorvork te demonteren. Ik kreeg die afspraak mee voor na een week. Toen ik op de afgesproken morgen m'n fiets kwam inleveren, voelde de monteur die hem van mee aannam even aan het stuur en constateerde dat het voorwiel loszat. Hij kon de ene moer tussen z'n vingers een heel stuk vastdraaien en zorgde met de sleutel voor de finishing touch. 'Dat was het', zei-ie. En inderdaad: het probleem was verholpen!

Natuurlijk voelde ik me dom, omdat ik er voetstoots van was uitgegaan dat de moeren op een nieuwe fiets goed zijn aangedraaid. Volgende keer eerst maar eens zelf kijken, nam ik me dan ook voor. Maar dat de eerste twee professionals uit dit verhaal tekortschoten, dat lijkt me duidelijk.

Het bovenstaande mailde ik ook naar mijn fietsenmaker. Ik kreeg er geen enkele reactie op. Dat vind ik zwak.

Een nieuw stuk weblog

De zomer lijkt voorbij, tijd voor een nieuw stuk weblog. Misschien moet ik het log maar gewoon openhouden en soepeler zijn wat betreft het schrijven van nieuwe bijdragen. Misschien heb ik bij het bijhouden van mijn logs wat teveel gemeend daarin ook (zeer) regelmatig iets te moeten inbrengen. Maar niets moet, natuurlijk!