Nooit eerder gezien

Midden in de nacht. Voor de zekerheid heb ik politieassistentie gevraagd. De auto met twee agenten staat stil te wachten als ik arriveer. Er scharrelt een man in de tuin. Ik gebaar naar de agenten dat ze even blijven zitten en zorg dat ik in hun gezichtsveld blijf. Ik probeer te communiceren met de man in de tuin. Hij communiceert niet. Althans ... Ineens komt hij dichterbij, pakt een steen in zijn hand. 'Dat zou ik niet doen', probeer ik. Dan haalt-ie uit en plaatst zijn vuist met de steen op mijn gezicht. Ik vlieg letterlijk achteruit en kom net voor de politieauto in het gras terecht. Even maar ben ik van de wereld. Als ik me herneem, staat daar ineens een vrouw die me mijn bril aanreikt. Bloed in mijn mond, snee in gehemelte, een losse voortand. De agenten zijn achter de man aan. Bijzonder, het zal blijken dat ik een hersenschudding heb, maar ik maak de klus deze nacht gewoon af. Ik laat me niet uit het veld slaan. 'Wild west' noemen de agenten het tafereel van die nacht achteraf. 'Zoiets kennen we alleen uit de film, maar dit was echt.'

Pagina gemaakt 17-6-2017.