God ... ben je ook zelf

De man vertelde over zijn zoon. De jongen had een goede opleiding, een mooie baan, een goed karakter. Maar hij was eenzaam. Op een of andere manier lukte het hem niet aan de vrouw te komen. 'Hij wacht te veel op God', zei de man. 'Volgens mij werken die dingen niet zo. Hij wacht tot God hem de ware op zijn pad zal brengen. Natuurlijk, het kan best zijn dat dat ooit gebeurt, maar dat is geen excuus om te kunnen gaan zitten wachten, volgens mij. Die afhankelijkheid is een nadeel van het geloven op de manier van mijn zoon. Je wacht op God, maar God ... ben je ook zelf! Zoveel heb ik er wel van begrepen. Religies proberen zich allemaal een God te creëren búíten de mens, maar volgens mij is God alleen terug te vinden in de schepping en dan met name ín de mens zelf. Aan het naar Zijn beeld mag je toch best consequenties verbinden? M'n zoon is best wel eens een meisje tegengekomen waar hij veel in zag, maar ja, dan gaat hij zitten wachten op wat er gebeurt. Maar volgens mij hebben we het telefoonboek en de telefoon niet voor niets. Afwachten of zelf initiatief nemen ... ik zou het wel weten! De liefde is toch het menselijkste dat bestaat? Dat soort gevoelens moet je als mens niet uit de weg gaan.'

De man zuchtte. Peinzend keek hij een tijdje voor zich uit. 'Er was een overstroming', zei hij toen. 'Een man zat op het dak van zijn huis te bidden om redding. Een buurman had nog plaats in zijn rubberboot, maar de man wilde op zijn dak blijven zitten wachten. Hij bad en bad ... Toen weigerde hij een vlot van de brandweer en uiteindelijk verdronk-ie. Aan de hemelpoort gaf hij te kennen zwaar teleurgesteld te zijn in zijn God. En toen werd hem uitgelegd dat hij twee kansen had gehad, ten enen male en ten anderen male ... en beide keren had hij geweigerd de hand van God te vatten.' De man was stil. Z'n ogen glansden. 'Dat is toch precies hetzelfde, nietwaar?', besloot hij zijn relaas. Toen-ie verder liep, mompelde hij nog na: 'Je zou zo'n jongen zoveel beter gunnen.'

P. Assant

Pagina laatst bijgewerkt 22 mei 2000.