Longfibrose

Longfibrose is een chronische ziekte waarbij te veel bindweefsel (fibrose) in de longen wordt gevormd, waardoor deze minder presteren. Longfibrose is een verzamelnaam en kent meerdere vormen. Kenmerkend zijn de kortademigheid en de vermoeidheid. In de longblaasjes vindt de gaswisseling plaats. Kooldioxide uit het lichaam komt vanuit het bloed in de longblaasjes en zuurstof komt uit de longblaasjes in het bloed. Om deze gaswisseling goed te laten verlopen is het noodzakelijk dat de ingeademde lucht goed door de wand van de longblaasjes heen kan. Bij longfibrose wordt deze doorlaatbaarheid beperkt. Dit kan verhoogde bloeddruk in de longen (pulmonale arteriële hypertensie) tot gevolg hebben.

Jaarlijks wordt de diagnose zo'n 1.000 maal gesteld. Werkers met zandstralers, mensen in de bouw, duivenmelkers en champignonkwekers zijn risicogroepen. Toch wordt de oorzaak dikwijls niet achterhaald. We spreken dan van idiopatische pulmonale longfibrose (IPF). Longfibrose komt bij mannen en vrouwen voor, meestal bij 50-plussers.

De ziekte is onbehandelbaar, al zijn er nu een paar middelen die het proces kunnen remmen, de antifibrotische middelen. Op den duur kan longtransplantatie levensreddend zijn.

Pagina gemaakt 19-1-2016