Citaten van Martin Bril

- columnist, schrijver en dichter (1959-2009)


Uit 'Ik heb altijd een vrouw willen zijn', interview in de reeks 'Tien Geboden', 'Trouw', 31-5-2003, door Arjan Visser

Verzoening
Ik lag in het ziekenhuis, had kanker en werd overspoeld door een gevoel van eenzaamheid. Waarom ik? Waarom nu? Waarom moet mij dit overkomen? Op dat moment heb ik mij tot God gericht, daar schaam ik mij helemaal niet voor. Goed, misschien dacht ik ook 'baat het niet, dan schaadt het niet', maar toch: het was een moment van overgave. Van verzoening. Met handen vouwen en neerknielen op het koude zeil heeft dat niets te maken, wat telt is de diepte van het ogenblik. Door te bidden kon ik mij verzoenen met mijn eenzaamheid. Daar gaat het om. Alles draait om verzoening in dit leven. Het is zoals het is. Dat moet je zien te accepteren.

De diepere kern der dingen
Ik hou niet van mannen. Ik ben een vrouwenman. Ik heb altijd een vrouw willen zijn. Vrouwen kunnen praten over kleinigheden. Over hun kleren, of over de boodschappen die ze hebben gehaald bij Albert Heijn. Ze zijn de meesteressen van de trivia - waar volgens mij de diepere kern der dingen ligt.

Niet geslaagd
Ik kan mijn gezin wel onderhouden ‑ ik weet hoe ik hen kan fêteren ‑ maar ik ben er niet in geslaagd hen het geluk te brengen dat ik in gedachten had. Het is voor mij een enorme nederlaag, onverteerbaar. Ik hunker naar het gewone, het normale, het natuurlijke, het logische, het vanzelfsprekende, maar het lijkt zich allemaal buiten mijn greep te bevinden. Dat kan zo niet doorgaan. Ik heb sterk de indruk dat ik mijn vrouw ongelukkig heb gemaakt. En dat was natuurlijk niet de bedoeling. Ik heb steeds gedacht: aan mij ligt het niet, maar ik ben nu wel tot het inzicht gekomen dat ik kennelijk iemand ben met wie het moeilijk leven is.

Toch ook niet
Als welopgevoede, gereformeerde burgermanszoon voelde ik mij ongelooflijk aangetrokken tot het kwade. Boeven, dieven, schuinsmarcheerders. In de goot leven de mensen die alles doen wat God verboden heeft. Dat wilde ik ook - maar toch ook niet.

Spagaat
Ik heb geen enkele reden om ontevreden te zijn en toch ... ik vind het erg moeilijk om mij neer te leggen bij wie ik ben en hoe ik in het leven sta. Ik wil alles en tegelijkertijd zou ik het liefst met niets tevreden zijn; dat is de spagaat waarin mijn psyche zich bevindt. Maar ik sta niet stil. Een van de grote voordelen van ouder worden is dat ik heb afgeleerd stupide dingen na te jagen. Het grootse, het meeslepende waar ik ooit op heb ingezet, is weggeglipt.

Simpel
In feite is het leven simpel. Ik maak het zelf gewoon zo ingewikkeld.


Vooruit
Vooruit is niet altijd rechtdoor.

Leven
De kunst is zo te leven dat het je overkomt.

Essentie
In de terloopsheid der dingen schuilt de essentie van het leven.


Achter het raam van een huis in Marssum (Fr.) vond ik op 23-3-2020 dit gedicht. Op internet vond ik dat het komt uit 'Verzameld werk - Gedichten' (2002).

Marssum, 23-3-2020

Kunst

Wat we willen:
Momenten
Van helderheid
Of beter nog: van grote
Klaarheid

Schaars zijn die momenten
En ook nog goed verborgen

Zoeken heeft dus
Nauwelijks zin, maar
Vinden wel

De kunst is zo te leven
Dat het je overkomt

Die klaarheid, af en toe

Pagina gemaakt 26-3-2020, aangevuld 22-11-2024

Home --- Citatenindex