- schrijfster, filosofe (1970)
Uit 'Ik was als kind al jihadist', interview in 'Trouw' 20-11-2017 door Leonie Breebaart
Interesse voor het geweten
Wat ik pervers vind, is dat filosofie, of kunst, en spiritualiteit soms ook, meer en meer worden ingezet als feelgood-ervaring. Terwijl ik denk: filosofie is er juist om het feeling bad levend te houden. Dat heb ik altijd gehad: die interesse voor het geweten, wat dat betreft was ik als kind als een jihadist.
De grote jihad, die je voert met jezelf
De jihad is prachtig. Tenminste de grote jihad, die je voert met jezelf, met je egoïsme, met je vooroordelen, met je driften. Dat je jezelf, de tijdgeest, de vrienden met wie je omgaat voortdurend kritisch tegen het licht houdt, wat niet wil zeggen dat je de hele tijd moet proberen een goed mens te zijn. Ik weet bijvoorbeeld best dat Mark Zuckerberg niet deugt, en toch zit ik 's avonds vaak te Facebooken - ook wel genietend van zelfgebakken taarten en herfstkleuren. Je hoeft geen moreel perfect leven te leiden en je moet niet verwachten dat anderen dat doen. Het gaat erom dat je het vanzelfsprekende bevraagt.
Ik vraag me af wat praten en denken betekenen als er geen handeling op volgt. Soms denk ik ... je engageren is eigenlijk net zoiets als een huwelijk aangaan. Je zegt ergens ja tegen, maar je kunt niet overzien waar het je zal brengen. En ergens voel je dat risico intuïtief aan: dát is voor veel mensen al een reden om het niet te doen, denk ik.
Uit 'Trouw' 21-3-2001, boekbespr. 'Mensen met een hobby', van Van Brederode
Zin
Genade veronderstelt een gever. Je kunt het ervaren op
momenten dat je, als eens God die schiep en zag dat het goed
was, ja zegt op je leven, de wereld. Even worden je
aarzelingen en angsten stopgezet, als in TiTaTovenaar: dan doe
je 'knip' en alles staat stil. Even weet je dat alles zin
heeft, maar je moet wel meteen halt houden en niet zeggen: 'en
de zin is ...'
Pagina bijgewerkt 21 maart 2001, aangevuld 3-3-2025
Home --- Citatenindex