Citaten van

Yvonne Keuls-Bamberg

- schrijfster (1931-1925)


Uit 'Alles wat in het leven tegenwerkte, heb ik aan de kant kunnen duwen', interview in 'Trouw', 10-1-2024, door Sander Becker

Geen reden om niet te schrijven
Ik ben bezig met mijn léven, niet met mijn leeftijd. Mijn leeftijd is in elk geval nog nooit een reden geweest om niet te schrijven. Ik zie sowieso geen enkele reden om niet te schrijven.

Ongemak, geen blokkade
Zo heb ik alles wat in het leven tegenwerkte telkens aan de kant kunnen duwen. Dat doe ik nog steeds. Wat moet ik anders? Zitten kniezen? Dat ligt niet in mijn aard. Kijk, ik heb de gekste kwalen, maar die zie ik hooguit als een ongemak, niet als een blokkade. Ik laat mijn leven er niet door aantasten.

Hé Keuls!
Ik reageer op de realiteit, dáár haal ik mijn onderwerpen vandaan. Dat was in het begin al zo. Toen Indië-veteraan Joop Hueting in 1969 als eerste in Nederland op televisie vertelde dat hij getuige was geweest van de wandaden van het Nederlandse leger in Indië, wilde ik het meteen onderzoeken en erover schrijven. Het roerde me, het sloeg met een klap naar binnen. Dan denk ik: hé, Keuls, daar moet je op af.

Gaat-ie zelf maar kijken
En wat mijn schrijfstijl betreft: ik schrijf zoals ik praat, ik ben een verteller. Dat ga ik niet veranderen omdat critici iets anders willen. Ik ga geen landschap beschrijven, daar heb ik helemaal geen zin in. Als een lezer wil weten hoe dat landschap eruit ziet, gaat-ie zelf maar kijken.

Wat bedoelt de schrijver?
Wat ik inlever is meestal in één keer goed. Redacteuren lezen het achter elkaar uit. Kijk, ik heb geen praatjes. Ik schrijf geen lange zinnen van een halve pagina waarvan de leraar vraagt: wat bedoelt de schrijver daarmee? Wat ik ermee bedoel, dat schrijf ik heel duidelijk op. Dat is ook altijd al zo geweest.

Geen bonus
De ouderdom is voor mij geloof ik geen bonus. Natuurlijk word je als mens ouder en wijzer, maar bij het schrijven merk ik daar weinig van. Hooguit word ik wat eerder moe. Nou, dan doe ik een maandje langer over een boek. Geen probleem.

Altijd een volgend boek
Er komt altijd een volgend boek. Ook al beland ik in een scootmobiel, dan neem ik mijn laptop gewoon op schoot. Mijn moeder is 96 geworden, haar jongere zussen werden 102 en 106. Ik ga door zolang ik mijn taal nog beheers. En zolang ik kan lachen om wat ik schrijf. Als ik dat niet meer kan, dan houdt het op.


Uit 'Kijk me aan!', interview in de reeks 'Tien Geboden', 'Trouw', 9-12-2006, door Arjan Visser

Bedenker
Er moet een grote Bedenker zijn - zo ver wil ik nog wel gaan. Dat vind ik ook een prettig gevoel: als ik mezelf niet heb bedacht, móet een ander dat gedaan hebben.

Karakters die vloeken
Ik heb het de Bond tegen het Vloeken al eens uitgelegd: ik vloek helemaal niet, je hoeft bij míj niet aan te komen. Het zijn de karakters uit mijn boeken die vloeken. Dat keur ik niet goed, maar ik keur het ook niet af; het hoort bij die personages. Wil je hun gedrag veranderen, dan zou je ook de omstandigheden moeten veranderen. Als ik zelf uit de bocht vlieg, heb ik die woorden niet nodig.

Niet opdringen
Ik vind dat je, tot zekere hoogte, mag zeggen wat je wil. Je mag in ieder geval alles denken. Je mag ook voelen wat je wil, zo lang je jouw gevoel maar niet aan mij wilt opdringen.

Het is niet anders
In onze grondwet staat dat alle mensen gelijk zijn en gelijk behandeld moeten worden. 't Is misschien lastig voor de ChristenUnie, maar het is niet anders: homo's zijn ook mensen.

Home --- Index citaten

Pagina gemaakt 9-3-2026