- politicus, lid van de Tweede Kamer voor PvdA (2012-2017), sinds 2018 directeur Oxfam Novib (1972)
Uit 'We strijden tegen onze eigen regering', interview VN 30-1-2025, door Vera Spaans
Niet uit mijn naam
Ik was toch nog verrast en geraakt door de enorme respons (campagne 'Niet in mijn naam', tegen geweld van Israël in Gaza en Libanon). Ik wist wel dat mensen behoefte hadden om zich uit te kunnen spreken. Het is de vraag die ik het meest krijg: wat kan ik nou doen? We hebben een stille meerderheid zichtbaar gemaakt. Dat was de primaire doelstelling. Want er zijn natuurlijk al wel mensen die zich uitspreken, maar iedereen doet dat op zijn eigen manier. En daardoor is het voor de politiek makkelijk deze mensen weg te zetten als randfiguren. Of erger. We wilden vooral laten zien dat de mensen die niet achter de onvoorwaardelijke steun voor Israël staan, dat dat geen rare, activistische groep is, maar vooral veel gewone mensen die buikpijn krijgen van die vreselijke beelden. En we wilden het zo persoonlijk mogelijk maken. Mensen konden zelf een foto uploaden en met een simpele handeling 'Niet uit mijn naam' toevoegen. Heel laagdrempelig. En ik denk dat we daar een snaar geraakt hebben.
Tekortschieten
We krijgen de hulpgoederen nauwelijks binnen, we krijgen ze bijna niet naar het Noorden, waar de nood het grootst is. Onze mensen zien mensen lijden en doodgaan. Ze voelen zich permanent tekortschieten in hun vak.
Zij aan zij
Zo'n Niet in mijn naam-campagne is voor ons niet normaal, wij zijn niet gewend ons zo uit te laten tegen onze eigen regering over een context waarin wij hulp verlenen. Oxfam is op zich wel de meest uitgesproken hulporganisatie, maar normaliter doen we dat zij aan zij met onze regeringen.
Mooi om in actie te komen
Waar komt jouw idealisme vandaan?
Mijn beide ouders werkten als arts: mijn moeder bij pillenfabrikant Organon, mijn vader als bedrijfsarts bij verscheidene fabrieken. Je zou denken dat zo'n medisch beroep minder idealistisch is, maar zeker mijn vader had eigenlijk als bedrijfsarts een heel sociaal beroep, al zag ik die link pas later. Ik was wel van jongs af aan bezig met wat er in de wereld gebeurde. De Koude Oorlog, later de val van de Muur. Mijn eerste demonstratie was toen ik in de brugklas zat, tegen de plaatsing van kernwapens. Met een groep scholieren heb ik een kruispunt in Oss geblokkeerd. Ik was niet de initiatiefnemer, maar vond het wel mooi om in actie te komen.
Een rechtsstaat die werkt
Toen we de rechtszaak bij het Gerechtshof hadden gewonnen tegen de Nederlandse regering over de levering van F35-onderdelen, vorig jaar februari, kwamen we allemaal samen hier op kantoor. We hadden nog nooit zo'n rechtszaak gevoerd, en dan ook nog eens tegen de Nederlandse staat. Dat was al bizar ‑ wie zijn wij om de regering ter verantwoording te roepen? En toen werden we door de rechter op alle punten in het gelijk gesteld. Er was een enorme ontlading: jeetje, we kunnen het gewoon. En we hebben een rechtsstaat die werkt.
Tegengeluid mobiliseren
Maar: we zijn niet machteloos, we kunnen onszelf organiseren. Social media zijn niet iets wat alleen door Russische trollen en rechtsextremistische gekkies kan worden ingezet. Wij kunnen terugpraten. En dat zelfvertrouwen kan en moet groeien. Ik vind het dan wel heel plezierig om voor een organisatie te werken die een rol kan spelen om, samen met anderen, dat tegengeluid te mobiliseren.
Zie ook hier.
Home --- Index citaten
Pagina gemaakt 19-1-2026, bijgewekt 20-1-2026