- kinderboekenschrijfster (1949)
Uit 'Carry Slee', interview in de reeks 'Tien Geboden', 'Trouw', 15-8-2005, door Arjan Visser
Een verlangen
Vroeger was God een man, een heel erg sterke man. Ieder godsbeeld weerspiegelt, denk ik, een verlangen. Voor mij was dat: bescherming, veiligheid. Nu is God iets in en buiten mij, een kracht die ik kan voelen als ik in de natuur loop en mij realiseer dat ik er deel van uit mag maken. Ik geloof niet dat het ophoudt als ik sterf. Ik geloof in oude zielen, in het net zolang terugkeren op aarde tot je alles wat je als mens moet leren onder de knie hebt gekregen.
Verlegen
Kinderlijke aanbidding ontroert mij, maar volwassenen die ergens voor op de knieën gaan, maken mij vooral verlegen.
Slaat nergens op
Eer uw vader en uw moeder
Tja, 'eren' heeft toch vooral te maken met 'respect hebben voor' en dat gevoel kan ik nergens vandaan halen. Ze waren onvolwassen. Ik voelde mij de moeder van mijn ouders en dan slaat dit gebod nergens meer op.
Schone schijn
Van mijn moeder heb ik niets geleerd. Ja: netjes praten. Netjes eten. Schone kleren dragen. Dit hoort niet, dat mag niet. Denk aan de buren. Achter onze keurig gewassen gordijnen en onze opgepoetste bel ging veel ellende schuil. We leefden in een schijnwereld. Niemand mocht weten wat zich bij ons thuis afspeelde.
Passend
Mijn ouders zijn allebei heel plotseling overleden. Ik heb van geen van beiden afscheid kunnen nemen en dat vond ik eigenlijk wel bij de situatie passen. Twee mensen op wie ik toch al niet kon rekenen. Zomaar, ineens: weg.
Alle mensen op de wereld
Ik begrijp heel goed waarom sommige mensen stelen. Wat dat betreft is het eigenlijk beschamend dat de één te eten heeft en de ander niet. Als iedereen een deel van zijn inkomen zou afstaan, konden we alle mensen op de wereld te eten geven.
Nooit meer goed
In mijn kinderboeken heb ik mijzelf, keer op keer, een nieuwe jeugd gegeven. Ik werd het kind dat wél tegen haar ouders inging, het meisje dat tegen haar moeder zei: 'Wat ben je toch eigenlijk een vervelend mens.' Ik heb alles dubbel en dwars over gedaan, al komt het ‑ hoeveel boeken ik ook schrijf ‑ nooit meer helemaal goed. Dat weet ik ook wel.
Hoop
Ik heb in ieder geval jarenlang gehoopt dat er op een dag een vrouw aan de deur zou staan die tegen ons zou zeggen: 'Ik ben jullie echte moeder, kom maar mee naar huis.'
Home --- Index citaten
Pagina gemaakt 27-10-2026