Citaten van

Kees Torn

- cabaretier, tekstschrijver en pianist (1967)


Uit 'Kees Torn', interview in de reeks 'Tien Geboden', 'Trouw', 4-12-2009, door Arjan Visser

In een zoutpilaar
Als je vijf of zes jaar oud bent, vertrouw je je ouders blind. Waarom zou ik niet geloven dat God van ons verlangt dat we bidden voor het slapen gaan? Langzaam maar zeker, toen ik de Bijbel leerde lezen, begon ik de boel te wantrouwen. Wat moest ik met een God die een vrouw in een zoutpilaar verandert, alleen maar omdat ze even had omgekeken?

Middelpunt van de belangstelling
Ik herinner me dat een vriend ‑ die later godsdienstwaanzinnig is geworden ‑ ooit tegen mij zei dat ik, met het cabaret, helemaal op de verkeerde weg zat. 'Jezus hoort in het middelpunt van de belangstelling te staan', zei hij, 'niet jij!'

Existentiële ontevredenheid
Mijn verongelijktheid is abstract, ik kan niemand ter verantwoording roepen ‑ ja, mijn moeder misschien: hoe ze ons toch al die jaren naar de kerk heeft gesleept. Het is, uiteindelijk een existentiële ontevredenheid over het feit dat niemand me ooit heeft uitgelegd wat ik hier nou eigenlijk doe.

Moeten
Moeten, alles was moeten.

Altijd
Nee, ik ga niet trouwen. Mensen veranderen. Ik kan helemaal niet beloven dat ik iemand trouw zal blijven tot in de dood. Bovendien heb ik te vaak gezien dat het mis gaat. Je verliest elkaar, altijd.

Mensen tegen de haren in strijken
Als je, als cabaretier, volle zalen trekt, klopt er iets niet. Cabaret is mensen tegen de haren instrijken en daar kun je Carré toch niet mee vol krijgen?

Omslachtige manier van communiceren
Ik wil ook helemaal niet beroemd zijn, ik wil alleen maar aandacht. Uiteindelijk ben ik toch gewoon het kind dat in zijn jeugd aandacht tekort is gekomen. Cabaret maken is een, nogal omslachtige, manier van communiceren. Het heeft me in ieder geval uit mijn isolement gehaald.

Van schuldgevoelens bevrijd
Het mooie van 'Einde verhaal', de voorstelling die ik nu speel, is dat het voelt als een verlossing. Het was niet per se een afrekening met het geloof van mijn jeugd, maar ik heb mezelf wel degelijk van mijn schuldgevoelens bevrijd. Het is net alsof ik terugben in de tijd voordat ze me naar de kerk begonnen te slepen.

We blijven niet aan de gang
Ik snap waar we vandaan komen en ik weet dat we nergens heengaan. Dat vind ik een geruststellende gedachte. Ik geniet. Niet dat ik nu nóg eens veertig jaar door wil hè? Zo leuk is het leven nou ook weer niet. Het moet een keer afgelopen zijn. We blijven niet aan de gang.

Home --- Index citaten

Pagina gemaakt 18-10-2026