Ik lees 'Hoe een klein rotgodje God vermoordde' van Guus Kuijer. Ik voel me aangeraakt, zo dichtbij komt het me. Kuijer leerde al op zijn tiende dat hij met bidden geen contact kon maken. En hoezeer is hij bezig gebleven met de verhalen, de bijbel, de kerk, met God, met zijn relatie met het goddelijke. Ik voel me jaloers wat betreft de weg die hij hierin aflegde en waarin hij al van jongs af aan begon met het verwerven van eigen denkbeelden en inzichten. Ik ben geboeid op het punt waar hij bij het schrijven van dit boek is aangekomen. Ik lees met rode oortjes.
Wat herken ik veel en meer dan dat: wat is er veel in dit boek waar ik bij stil zal moeten staan, waarin ik mijn eigen positie zal moeten bepalen. Ik zal het met graagte verder lezen. Dat het nu pas op mijn weg komt ...
Pagina geschreven 20-11-2025