Ik lees een artikel over slavernij van Thandi Soko-de Jong op nieuwwij.nl. Ze bepleit het nastreven van gerechtigheid boven verzoening: 'Gerechtigheid die transformatie en herstel nastreeft, zal proberen de cycli van de opzettelijke vernietiging van mensen, land en cultuur te doorbreken.'
Thandi refereert aan Paulus' brief aan Filemon die ze een narratief vol tegenstrijdigheden noemt, waarin hij overigens het onrecht van de slavernij buiten beschouwing laat. Ik lees de brief in de bijbel in gewone taal van het NBG:
Als hij de brief schrijft, zit Paulus in Rome in de gevangenis om reden van zijn evangelisatieactiviteiten. Hij draait nogal om duidelijk te maken wat hij wil. In de gevangenis is hij in contact gekomen met Onesimus (naamsbetekenis: nuttig), een slaaf van Filemon die bij zijn meester wegliep en vluchtte naar Rome. Daar kwam hij in contact met Paulus en ging hem verzorgen. En zo kwam Onesimus tot geloof. Paulus voelt de verzorging door de slaaf van Filemon als onrechtmatig en schrijft aan de eigenaar dat hij hem terug wil sturen. Maar hij is van de man gaan houden en gunt hem het goede. Heel manipulatief schrijft hij dat hij de slaaf het liefst zelf gehouden had, maar dat hij vindt dat hij eerlijk naar Filemon moet zijn. Stilletjes lijkt hij te hopen dat Filemon hem de slaaf schenken zal. Je krijgt hem niet terug als slaaf, schrijft-ie, maar als vriend, als medegelovige. Inhoudelijk speelt het wezen van de slavernij kennelijk geen rol; Onesimus is nog altijd Filemons slaaf. Behandel hem goed, schrijft Paulus, zoals je mij behandelen zou. En als hij je benadeeld heeft, laat me dat weten, dan zal ik je betalen. Het manipuleren gaat door: Trouwens, schrijft Paulus, jij bent dankzij mij gaan geloven. Je bent me nogal wat schuldig! Ik hoop dat je zult doen wat ik je vraag. Doe het voor onze heer Jezus Christus.
Pagina geschreven 8-7-2025