Het is toch wonderlijk: we hebben voor na onze dood een plek bedacht waar we iedereen weer ontmoeten en waar alles goed is. Maar wat als vandaag het enige moment is waarop je iedereen ontmoet, dan is dít toch de plek waar het goed moet komen?
Ik vond dit citaat van Gijsbert Koren vandaag ik de krant. Het trof me. Want wat zou het mooi zijn als die door ons bedachte plek er echt zou zijn. Ik sluit die optie niet uit, maar denk wel dat-ie zeer onwaarschijnlijk is. Want mensen geloven wat ze wensen en breien daar hun eigen verhalen aan. Dat is al eeuwen lang zo. Dezer dagen is Tom de Wal weer in het nieuws met zijn gebedsgenezingen, gisteren zelfs op straat. In het journaal zag ik zich zo'n wonder voltrekken. Hoop en verlangen zijn in staat de verbeelding behoorlijk op hol te laten slaan. Ik denk dat het met de hemel, waar we hopen onze verloren geliefden terug te vinden en waar we verwachten dat de vrede ons zomaar zal overkomen, net zo zit.
Het zou mooi zijn, als ik ernaast zit! Maar vooralsnog denk ik met Gijsbert Koren dat er hier, op onze eigen plek en voor ieder voor zich de belangrijke en grote taak ligt elk‑ander te ontmoeten en onze wereld zoveel als we maar kunnen goed te laten worden. Dat betekent ophouden met de plek waar het goed moet komen naar de toekomst door te schuiven.
Pagina geschreven 10-1-2026