Mens en mysterie

Ik liep wat te denken aan waarom mensen zich aangetrokken voelen, bijvoorbeeld door een ander mens. Ik dacht aan mijn eigen eerste verliefdheden. Een katalysator van mijn gevoelens was het mysterie dat me aantrok. En dat ik graag zou ontsluieren.

Toen meende ik een parallel te zien met geloven. We leven immers in één groot mysterie. We zien ons leven en dat van anderen en we weten niet vanwaar, waartoe en waarheen. We voelen ons aangetrokken door dat geheimenis. Of moet ik zeggen: het geheim trekt aan ons? Bij velen van ons is een soort godsbesef ingeschapen, een innerlijk weten dat alles hier niet toevallig is. Of is het meer een onvermogen om met zoveel toeval om te gaan?

Velen vinden het moeilijk te leven met het mysterie van het leven. Dan ga je je zomaar beelden vormen van hoe het in elkaar zou kunnen steken. En als dan anderen meedoen en ongeveer dezelfde beelden krijgen of kopiëren, dan heb je al gauw het idee dat je goed zit, dat je beelden kloppen, dat je waarheid hebt gevonden. Religies hebben er nog een schepje bovenop gedaan door boeken aan te wijzen of te creëren als zijnde van God afkomstig.

Het makkelijkst is het om je met je beelden en boeken af te sluiten van mensen bij wie andere beelden hebben postgevat. Het is een verdedigingslinie voor je eigen of gemeenschappelijke mythe. En die is zeker nuttig als je daar baat bij vindt.


- -

Pagina geschreven 8-1-2023.