Falende overheid tart burgers: een schandelijk verhaal

Sedert lange tijd spring ik hier in daar in bij administratieve problemen, met name waar gewone mensen er zelf totaal geen gat meer in zien. Onlangs nam ik een klusje op me voor iemand die mede door het uitzichtloze contact met zowel belastingdienst als CAK overspannen thuis is komen te zitten. Nu ik in een aantal uren tijds de problemen wat heb doorgewerkt (wat sturen die instanties veel brieven!) en, naar het schijnt, tot klaarheid gebracht, voel ik behoefte onze falende overheid die haar burgers kennelijk tart met administratieve rompslomp aan te klagen.

Eerst de belastingdienst afdeling Toeslagen. In 2006 gescheiden (ook formeel) wordt voor betrokkene over 2007 nog steeds de ex als toeslagpartner aangemerkt, alhoewel die sedert de scheiding en zelfs daarvoor al niet meer bij de betrokkene gewoond heeft. Dus moet in januari 2009 de volledige zorgtoeslag 2007 van € 400,- terugbetaald worden. Tegen die beschikking heeft de betrokkene bezwaar gemaakt, op grond waarvan in februari 2009 uitstel van betaling wordt verleend voor de tijd die nodig is voor behandeling van het bezwaar. Vier dagen daarna volgt een informatiebrief over de beslissing op bezwaar. Ik citeer: 'Ik heb uw bezwaar tegen de definitieve berekening zorgtoeslag 2007 behandeld. Aan uw bezwaar kom ik tegemoet. Ik heb uw gegevens aangepast. Op grond van artikel 7:3 onder d van de Algemene wet bestuursrecht heb ik u niet in de gelegenheid gesteld om uw bezwaar mondeling toe te lichten, omdat aan uw bezwaar volledig tegemoet wordt gekomen.' Afgehandeld dus, zou je zeggen. Niets is minder waar. Op 22 januari 2010 stuurt de belastingdienst opnieuw een brief over dezelfde 400 euro zorgtoeslag 2007. Ik citeer: 'Wij hebben uw bezwaar behandeld. Voor u betekent dit dat u nog € 400,- moet terugbetalen.' Volgt informatie over de wijze van terugbetaling. Ik bel met de afdeling Toeslagen (M. v/d O.). Er wordt me toegezegd dat er een brief zal volgen waarin opnieuw het bezwaar wordt toegewezen, maar dat in afwachting van die brief wel betaald moet worden om een invorderingsprocedure te voorkomen. Die betaling mag zo nodig in termijnen.

Dan het CAK. Het betreft een PGB (persoonsgebonden budget) in het kader van de Wmo (Wet maatschappelijke ondersteuning) over 2008. Het probleem zit hem hier niet in de ex. Op 11 december 2006 schrijft het CAK: 'Op 25 november 2006 heeft u doorgegeven dat de samenstelling van uw huishouden niet juist in onze administratie geregistreerd staat. Wij hebben de gegevens van uw leefeenheid aangepast.' In april 2008 volgt de beschikking eigen bijdrage Wmo. Deze is gesteld op € 93,-, te betalen per 4 weken en gebaseerd op een te hoog verzamelinkomen, namelijk dat van 2006, het jaar waarin de scheiding heeft plaatsgevonden. Betrokkene geeft dat per omgaande bij het CAK aan en moet de inkomensgegevens 2008 overleggen. Dat gebeurt in april 2008, maar een maand later worden dezelfde gegevens opnieuw opgevraagd en opnieuw door betrokkene aangeleverd. Vervolgens wordt elke vier weken het te hoge bedrag aan eigen bijdrage in rekening gebracht. In september 2008 belt betrokkene het CAK en krijgt te horen dat beide identieke inkomensformulieren goed zijn aangekomen, maar nog niet verwerkt en wordt betrokkene gevraagd af te wachten. Op 1 april 2009 schrijft betrokkene een klachtenbrief, besluit in de toekomst geen gebruik meer te maken van het recht op PGB en vraagt opnieuw om correctie en afrekening van het jaar 2008. Op 23 april 2009 reageert het CAK: 'Uit nadere controle van onze administratie blijkt dat wij uw ingevulde inkomensformulieren op 14 april en 26 mei 2008 hebben ontvangen. Ons is gebleken dat om ons onduidelijke redenen de inkomensformulieren niet in behandeling zijn genomen. Derhalve hebben wij ons systeem aangepast. De verwerking van deze aanpassing kost enige tijd. Hiervoor vragen wij uw begrip.' En verderop: 'Wij willen u op het hart drukken dat het nimmer onze bedoeling is geweest u ook maar op enigerlei wijze overlast te bezorgen en bieden hiervoor dan ook onze welgemeende excuses aan.' Volgt de mogelijkheid de klacht mondeling te komen toelichten. Op 19 mei 2009 volgt dan een nieuwe beschikking voorlopige eigen bijdrage Wmo 2008, die wordt gesteld op € 43,- per 4 weken. Het levert over het jaar 2008 een recht op teruggave van betaalde eigen bijdrage op van 650 euro. Betrokken wacht af, maar er gebeurt niets meer.

Als ik voor betrokkene bij de belastingdienst heb geïntervenieerd, komt op 25 januari 2010 ook dit tegoed bij het CAK ter sprake. 'Ik heb het verder maar laten zitten', zegt betrokkene. 'Ik heb geen PGB meer en ik wil er ook niet meer mee te maken hebben.' Als ik vraag mij de map papieren mee te geven, komt het bovenstaande boven water. Een meer dan hemeltergend verhaal in mijn ogen! Ik bel het CAK (J. H.). Het verhaal wordt volledig bevestigd. 'Betrokkene moet een brief schrijven met het rekeningnummer waarop de 650 euro moet worden overgemaakt en een handtekening', zo krijg ik te horen. Geen excuus. Het CAK schrijft betrokkene tientallen brieven per jaar, zo maak ik uit de meegekregen map op. Het CAK laat dezelfde gegevens herhaald aanleveren. Het rekeningnummer van betrokkene is bekend, omdat maandelijks vanaf die rekening de eigen bijdrage werd overgeboekt. Een brief met de vraag om het rekeningnummer te bevestigen, kan er kennelijk niet vanaf. Ik zie het zo: Bij het CAK is men erop uit om de klanten via redeloosheid en radeloosheid zodanig te tarten dat ze afzien van hun rechten. Schandelijk!

Pagina geschreven 26 januari 2010.

- -