Wie betaalt schade door gladheid?

Overmacht noemen wegbeheerders (gemeentes, provincies, Rijkswaterstaat) het dat ze geen strooizout meer hebben en evenmin spullen om goede alternatieven die wel voorhanden zijn (bijvoorbeeld pekel), uit te kunnen strooien. Dus denken ze niet aansprakelijk te zijn. Als burger zie je echter hoe verschillend er in de ene gemeente met gladheidsbestrijding, bijvoorbeeld in woonwijken, wordt omgegaan dan in de andere. De wegbeheerder heeft ook de plicht ervoor te zorgen dat doorgaande routes zo snel mogelijk weer begaanbaar zijn. Als de wegbeheerder daarin nalatig is, is hij aansprakelijk voor daar geleden schade. In de rechtspraak wordt van de wegbeheerder verlangd in te grijpen als hem bekend is dat het ergens glad is, dus ook als er van gladheid een melding is gedaan door bijvoorbeeld een burger. Voor schade die na zo'n melding ontstaat, wanneer de wegbeheerder niet op die melding heeft gereageerd, kan dus zonder meer aansprakelijk gesteld worden, ook voor ziekenhuiskosten en arbeidsongeschiktheidskosten. Als er bij het slachtoffer geen sprake was van nalatigheid of onvoorzichtigheid, zal de rechter zo'n vordering toewijzen.

De burger op zijn of haar beurt moet waarschuwingen via de media serieus nemen en daar rekening mee houden. Maar die burger mag er dus op rekenen dat na verloop van enige tijd de gladheid door de wegbeheerder voldoende is bestreden.

In de praktijk komt het echter weinig voor dat wegbeheerders aansprakelijk gesteld worden bij nalatigheid, evenals het weinig voorkomt dat zij gewaarschuwd worden voor gevaarlijke gladheidssituaties. Waarschuwt u een wegbeheerder, maak aantekening van het tijdstip en de inhoud van uw waarschuwing en van met wie u contact hebt gehad.

Het sneeuw- en ijsvrij maken van de voetpaden is doorgaans geregeld in de Algemene Plaatselijke Verordening (APV). Formeel is de desbetreffende gemeente verantwoordelijk voor het vrijhouden van openbare voetpaden. Die verantwoordelijkheid wordt in de APV echter veelal aan de bewoners gedelegeerd middels een formele eis ten aanzien van de begaanbaarheid van de voetpaden voor hun woning. Het onbegaanbaar maken van die paden door er bijvoorbeeld auto's op te parkeren, wordt op grote schaal gedoogd, reden waarom aangenomen kan worden dat de regel van gladheidsbestrijding op het voetpad voor de woning ook door de gemeente zelf niet serieus zal worden genomen.

(Zie ook hier.)

Pagina geschreven 4 februari 2010.

- -