Stationaire lunch en mobiele telefoon

Op deze mooie dag maakten we een fietstochtje van zo'n 45 kilometer. Onderweg vonden we een zonnig terras voor onze lunch. Met de bediening was niets mis. Net toen we de maaltijd begonnen, beëindigde een monteur zijn werkzaamheden in de zaak. Hij startte zijn op vijf meter van ons geparkeerde busje en ging kennelijk administratie zitten te doen. Daarna manipuleerde hij z'n TomTom nog enige tijd, alvorens te vertrekken. We genoten vernieuwd van de rust toen die draaiende diesel weg was en we haalden opgelucht adem omdat de uitlaatgassen nogal in onze richting waren komen drijven. Zelf rijd ik een Prius en bij het wegrijden waar mensen in de buurt zijn, zet ik die even op 'Elektro' om zo doende die mensen mijn uitlaatgassen te besparen. Ik vroeg me dan ook af wat toch de functie kan zijn van het eerst de motor starten en dan met andere werkzaamheden bezig te gaan. Voor een airco leek me op deze voorjaarsdag geen noodzaak aanwezig en in mijn Prius kan ik die rustig vast aanzetten alvorens de motor te starten. Ik mijmerde hier wat over toen een grote, wat oudere BMW personenauto de plek van de bus in kwam nemen en tot mijn verbazing de motor liet doordraaien. Toen we na een minuut of vijf rondkeken om een plaats op wat grotere afstand van die draaiende motor te zoeken, besloot ik de bestuurder aan te spreken. Die zat in z'n auto te telefoneren, maar begreep direct waar het om ging en zette de motor af. Even later stapte hij uit en nam plaats aan het tafeltje naast het onze. Daarbij maakte hij excuus, omdat hij er niet uit zichzelf aan gedacht had de motor uit te schakelen. Hij vroeg aan de serveerster om een kaart en begon, een meter naast mij, te telefoneren. Het werd een uitgebreid gesprek over een restauratie of verbouwing en met name over leidingen en drie meter hoogte. Het volgende gesprek ging over twee films die opgestuurd moesten worden, één over residentie Hofvijver en één over nachtclub in Sint Petersburg. Ja, een mens hoort vandaag de dag noodgedwongen van alles wat niet voor zijn oren bestemd is. Ik overwoog met de keurige jongeman in gesprek te gaan, maar hij was te druk met zijn mobiel, waarop ook nog voortdurend sms'en werden ontvangen en verzonden. Toen we vertrokken, zat hij met z'n vork in de ene en z'n mobiel in de andere hand achter zijn lunch, kennelijk weer druk bezig met het maken van een bericht. Maar inmiddels weet ik dat dit alles normaal geworden is en dat ik een asociaal ben, omdat ik me eraan stoor.

Pagina geschreven 14 april 2010.

- -