Reclame = oud papier

Gisteren was ik een dagje bij mijn 93-jarige en sinds een aantal jaren vrijwel blinde vader. Hij redt zich nog zelfstandig, op een klein beetje hulp van thuiszorg na. Ik was erbij toen hij zijn dagelijkse post ophaalde in de hal van het appartementencomplex. 'Wel twee kilo in één dag', mompelde hij. Boven gekomen, keek ik de inhoud van de brievenbus door om de post eruit te halen. Bijna alles was reclame. Ik keek, omdat het zoveel was, of er misschien dubbele folders bij zaten, maar dat was niet zo. We wogen de reclamefolders: ruim 1500 gram. Met de twee huis-aan-huiskranten, die altijd op woensdag bezorgd worden, erbij, woog de inhoud van de brievenbus ver over de twee kilo.

Mijn vader knikte tevreden. Elke kilo brengt voor de kerk, waarvoor hij het papier verzamelt, zo'n vier cent op, als ik het goed heb. 'En een heleboel mensen hebben hier hun werk aan', vulde hij aan. Daarom hoeft hij geen nee-sticker. Tevreden gooide hij de kilo's in de altijd klaarstaande doos.

Pagina geschreven 13-12-2012.

- -