Esso in Sultana's

Even tanken ... Esso vandaag. Vijftig euro.
Wilt u een paar koekjes voor onderweg?
Op de toonbank staat een mandje met van die kleine pakjes Sultana's.
Aardig van u, mompel ik.
De man legt twee pakjes voor me neer. Heeft kennelijk ook nog gezien dat ik nog iemand in de auto heb.
Eenenvijftig twintig, zegt de man.
Ik realiseer me dat ik word beetgenomen. Terwijl ik pin, zeg ik hem dat ik dacht dat het een aardigheidje van de zaak was. Er staat immers geen prijs bij en het mandje staat op de toonbank alsof je er iets uit mag pakken.
U hebt wel vijftig cent korting, zegt de man. Dat zie ik later op mijn bon ook: van 1,70 voor 1,20.
Dan heb je er nog genoeg winst op, zeg ik.
Dat denk ik ook.
Dat zou je niet moeten willen, mensen zo misleiden.
Dat ben ik niet meneer, zo moet ik het doen van mijn hoofdkantoor.
Wat vind je er zelf van?
Ik vind het helemaal niks!
Dan zou je dat naar het hoofdkantoor kunnen laten weten.
Ik houd er niet van mensen te misleiden. Als u wilt, krijgt u uw geld terug.
Doe maar. Dit geeft me geen goed gevoel.
De man moet heel wat op zijn toetsenbord drukken om dit rond te krijgen. Dan geeft hij me 1,20 terug. Als ik me omkeer om weg te gaan, staan er zes klanten achter me te wachten. Ik vraag me af wat hij bij hen met z'n koekjes gaat doen.

Pagina geschreven 20 december 2012.

- -