Betaling naar gelang effect behandeling

Onlangs schreef ik over het plan van minister Schippers artsen te gaan betalen voor adviesgesprekken als die leiden tot het afzien van niet zinvolle behandelingen. Wouter Bos, onze voormalige minister van Financiën, stelt deze week in een column in de Volkskrant voor het Radboudziekenhuis te volgen waar het gaat om het (bij in dit geval de ziekte van Parkinson) niet langer financieren van al dan niet verrichte behandelingen, maar te financieren op basis van de effectiviteit van behandelingen, dus zogenoemde outcome- of uitkomstfinanciering. In dat systeem zou meer gegarandeerd de gezondheidswinst voor de patiënt centraal staan, waar dus talloze behandelingen niet aan blijken bij te dragen.

Ik vraag me af of we zover zijn dat we de effectiviteit per behandeling en per individu vooraf echt goed kunnen inschatten. Er wordt immers veel gewoon geprobeerd? Zo'n 'probeersel' kan succes hebben of geen succes hebben, maar om daarom bij voorbaat van de poging af te zien, lijkt me, zeker als er geen alternatieven zijn, niet wijs. Anderzijds zou het systeem artsen wel dwingen oog te ontwikkelen voor wat zinvol en wat zinloos is, want waar is dat het in de huidige systematiek letterlijk loont zoveel mogelijk behandelingen uit de kast te halen. Die systematiek deugt in elk geval niet.

Pagina geschreven 13-12-2013.

- -