Hemelvaart en wederkomst

In de bijbel zijn ze aan elkaar gekoppeld: hemelvaart en wederkomst. De evangeliën zijn daar helder over: 'Ik verzeker jullie: Sommigen die hier aanwezig zijn, zullen niet sterven voordat ze de komst van het koninkrijk van God in al zijn kracht hebben meegemaakt.' We weten dat het anders liep. Allen zijn ze gestorven, zonder dat het goddelijke koninkrijk kwam.

Het christendom is blijven wachten en sommigen wachten nog immer. Dienaren van God voorspelden door de eeuwen heen steeds opnieuw de komst van het goddelijke rijk. En alle data gingen voorbij ...

Zou het kunnen dat we die wederkomst geheel anders moeten verstaan? Komt dat goddelijke rijk in al zijn kracht misschien slechts bij individuele mensen binnen? De theologie heeft allerlei mogelijke verklaringen gevonden. Piet Leupen, voorheen hoogleraar geschiedenis, schreef er recentelijk een boek over: 'De vergissing van Jezus. Het uitblijven van zijn koninkrijk en de gevolgen.'

Persoonlijk denk ik dat de bijbel weliswaar woord van God bevat, maar dat hij niet meer woord van God is dan talloze andere boeken die ons zijn toevertrouwd. Jezus is in mijn visie vooral mens geweest, mens met idealen, feilbaar mens. We zouden moeten ophouden hem als een afgod te vereren. Vanuit vele denkrichtingen, niet alleen de christelijke, zijn ons woorden en verhalen gegeven waarin we het goddelijke kunnen bespeuren. Aan ons de opdracht om daarvoor open te staan. Blijven stilstaan bij het idee dat de bijbel ons uit de hemel is toegeworpen, zie ik niet anders dan als afwering van onze eigen verantwoordelijkheden. God, het goddelijke, wat en hoe dan ook, heeft ons bijna alles in handen gegeven, ook het goddelijke koninkrijk. Wie daarvoor kiest, kan iets van dat rijk laten zien in onze wereld. De goddelijke geest die, meer of minder, in elk mensenkind leeft, weet precies om welke keuzes en daden het dan gaat.

Pagina geschreven 15 mei 2012.


Index --- Home