Autismespectrumstoornissen bij volwassenen

Een aantal problemen kan bij volwassenen wijzen op de aanwezigheid van een stoornis in het autistische spectrum. Het gaat om problemen in de sociaal-emotionele sfeer, in taal, spraak en motoriek, in waarneming, voorstellingsvermogen en fantasie en in gedrag. Door sterk gegroeide neiging tot etiketteren, wordt de diagnose steeds meer gesteld.

Autisten kennen weinig wisselwerking in het voornamelijk oppervlakkige contact dat bovendien in dienst staat van de eigen behoeftes. Inleving in en rekening houden met de ander is een probleem. Er is vaak sprake van sociaal isolement (op school zijn autisten vaak gepest), de autist werkt liefst als een eenling en heeft moeite met samenwerking. Ook gespreksregels zijn een probleem, het taalgebruik is gezwollen of deftig en er is onvermogen sociale regels in de communicatie te hanteren. De motoriek kan houterig zijn met soms stereotiepe bewegingen. Er kan sprake zijn van overgevoeligheid (licht, geluiden, lichamelijke aanraking) en de autist raakt gemakkelijk overprikkeld, vooral in sociale situaties. De fantasie en het voorstellingsvermogen zijn beperkt. Er is gedragsmatig sprake van vaste gewoonten en het is moeilijk daarvan af te wijken. Veranderingen roepen spanning op. Vaak zijn er (zeer) specifieke hobby's, waarmee de autist zich obsessief bezighoudt. Daarnaast schiet de zelfredzaamheid gemakkelijk tekort. Het intelligentieprofiel is disharmonisch. Planning is moeizaam, evenals de uitvoering van taken. Autisten blijven te gemakkelijk hangen in details en komen vaak traag over. Het zelfinzicht schiet tekort.

Pagina geschreven 10 januari 2010.

- - -