Dure en goedkope pillen

De minister wil dat huisartsen extra besparen op geneesmiddelen door minder merkmedicijnen voor te schrijven. De huisartsen vinden dat het de specialisten zijn die hun patiënten met te dure middelen naar huis sturen, waarop zij door de huisarts maar met moeite dat dure middel weer laten inruilen tegen het goedkopere gelijkwaardige generieke middel. Uit een artikel in 'Trouw' (door Joop Bouma) begrijp ik vandaag dat ziekenhuisapotheken de dure middelen met kortingen tot wel 99 procent van de fabrikanten kopen, natuurlijk opdat de specialisten die middelen voorschrijven en het zodoende huisartsen moeilijk maken naar generieke middelen terug te grijpen. Ter illustratie: In Nederland gebruiken meer dan 1.2 miljoen mensen de generieke maagzuurremmer omeprazol, 400.000 mensen gebruiken de duurdere merkmiddelen Nexium of Pariet. Aan omeprazol wordt 74 miljoen euro uitgegeven, aan de twee genoemde merkmiddelen 88 miljoen. En het verschil bij cholesterolverlagers: 700.000 mensen gebruiken voor 42 miljoen euro simvastatine, minder dan 700.000 mensen gebruiken voor 236 miljoen euro de merkmiddelen Lipitor of Crestor. Een patiënt die met een gebroken been wordt opgenomen, ziet zijn generieke maagzuurremmer in het ziekenhuis zomaar vervangen worden door een duurdere merkvariant.

Zo werkt het dus: Ziekenhuizen worden met extreme kortingen door de farmaceutische industrie omgekocht om voor de dure middelen te kiezen. Huisartsen worden door de minister gesommeerd om dat weer recht te breien. Logisch dat die huisartsen nu vinden dat de specialisten dan ook maar voor de herhaalrecepten moeten zorgen.

Pagina geschreven 12 januari 2010.

- - -