Longontsteking

Longontsteking (pneumonie) is ontsteking van de longblaasjes (alveoli) en omringend weefsel. Als beide longen zijn ontstoken, spreken we van een dubbele of bilaterale longontsteking. Mits tijdig herkend kan een bacteriële longontsteking behandeld worden met een antibioticum. Wanneer de ziekte niet tijdig behandeld wordt, kunnen de longblaasjes erg verzwakken en raakt de longinhoud verkleind. Dit kan een dodelijke afloop hebben. Vaak ontstaat longontsteking als complicatie bij andere ziekten, of als er al een verlaagde weerstand is door andere oorzaken. Er wordt wel onderscheid gemaakt tussen buiten en binnen het ziekenhuis opgelopen longontstekingen. Binnen het ziekenhuis is er vaak sprake van andere bacteriën en de behandeling kan dan ook verschillen. Er wordt ook onderscheid gemaakt tussen lobaire en gegeneraliseerde pneumonie. Bij de lobaire zijn één of twee van de vijf longkwabben aangedaan, bij de gegeneraliseerde doen alle longkwabben mee. Een ander onderscheid is dat tussen virale en bacteriële longontstekingen. Virale ontstekingen reageren niet op antibiotica, maar verlopen vaak ook minder ernstig. Doordat de long verzwakt raakt, kan echter gemakkelijk alsnog een bacteriële 'super'infectie ontstaan bovenop de virale ontsteking. Bij mensen met een verzwakt immuunsysteem kunnen ten slotte ook schimmels een longontsteking veroorzaken. Apart genoemd moeten worden de legionellapneumonie en de vogelhouderslong (extrinsieke allergische alveolitis, bij duiven, papegaaien etc.), waarbij door eiwitten uit de ontlasting van de vogels ook longontsteking kan optreden. Bij een aspiratiepneumonie is er voedsel of iets anders in de longen terecht gekomen, bijvoorbeeld door een slechte slikreflex of tijdens bewusteloosheid. Alles wat niet in de long thuishoort, vormt een voedingsbodem voor bacteriën.

Bij longontsteking wordt er gehoest, is er koorts en kortademigheid en kan er pijn op de borst zijn. Longontsteking vereist medische hulp.

Pagina geschreven 3 december 2012.

- - -